در این روزها، برخی سازمان های بین المللی و منطقه ای مانند سازمان ملل و سازمان کنفرانس اسلامی، بی توجه به درخواست های ایران، برای یافتن راه حل هایی برای پایان دادن به جنگ دوسالة ایران و عراق، تلاش های خود را از سرگرفتند. در این وضعیت، امروز نشریات و خبرگزاری های خارجی، با درج مطالبی به تحلیل برخی بازتاب ها و تأثیرات بیرونی جنگ میان دو کشور پرداختند. و بررسی عملکرد سیاستمداران و نظامیان عراق برای جلب توأمان کمک از کشورهای بلوک شرق و غرب و کشورهای منطقه و نیز تحلیل مواضع ایران از دیگر موضوعات مطرح شده در نشریات و خبرگزاری ها بود. ازجمله خبرنگار خبرگزاری یونایتدپرس درگزارشی از بغداد اعلام کرد: «عراق در جبهة دیپلماتیک به پیشرفت هایی دست یافته است. همسایگان عراق، پادشاهی سعودی، کویت و امارات، حدود ٤٥ میلیارد دلار در اختیار عراق قرار داده اند. اگرچه عراق بر سر حمایت نه چندان آشکار شوروی از ایران، از مسکو دور شده است، ارسال اسلحه از شوروی به عراق، براساس پیمان دوستی بین دو طرف، ادامه دارد. دو کشور عرب اردن و سودان، به درخواست کمک صدام حسین از اتحادیة عرب پاسخ داده اند، لکن یک منبع عراقی گفت: هدف صدام حسین، کسب حمایت نظامی نبوده و بیشتر قصد متقاعدساختن اعراب دراین مورد را داشت که ایران دشمن مشترک آنهاست. پیش بینی این مطلب که وحدت اعراب می توانست به حملة متحد به ایران منجر شود، دشوار است. تلاش های دیپلماتیک عراق می توانست به طور بالقوه، موجب ازدست رفتن بعضی از دوستان اسلامی ایران شود، لکن به متوقف ساختن جنگ منجر نمی گردد، مگر اینکه [امام] خمینی خود شخصاً دستور خاتمة جنگ را بدهد.»[١] روزنامة فرانکفورتر الگمانیه (چاپ آلمان) نیز با درج مطلبی با عنوان "طرح خاورمیانه ای ریگان میوه می دهد"، روابط عراق و امریکا را بررسی و تأکید کرده که «بغداد درپی روابط بهتر با واشنگتن است.» در بخشی از این مقاله آمده است: «عراق مایل به داشتن روابط بهتر با امریکاست؛ باوجودی که دولت بغداد یکی از معدود دولت های عربی است که هیچ رابطة سیاسی با دولت واشنگتن ندارد، ولی "سعدون حمادی" وزیر خارجة عراق، با "شولتز" وزیر خارجة امریکا، در روز اول اکتبر [نهم مهرماه] در نیویورک ملاقات کرد. در این ملاقات، دربارة روابط فیمابین، جنگ ایران و عراق و همچنین اوضاع خاورمیانه صحبت شد.»

نویسندة مقاله در ادامه، به روابط عراق با شوروی پرداخته و نوشته است: «روابط بغداد و مسکو، باوجودی که عراق در سال ١٩٧٢ با شوروی قرارداد دوستی بست و این کشور مهم ترین فروشندة اسلحه به عراق بود، پرفاصله ماند و حکام بغداد همیشه خط سیاسی خود را تعقیب می کردند. همچنین قبل از تجاوز عراق به خاک ایران در سال ١٩٨٠ م، رابطة عراق و شوروی بدتر شده بود و

[١] مأخذ ٢٥، ص٣، بغداد - یونایتدپرس، ١/٨/١٣٦١.