درپی شکست تلاش سازمان کنفرانس اسلامی در جلب نظر تهران برای پذیرش مذاکرات صلح و اصرار مقامات ایران بر تحقق شرایط سه گانه خود و پس از پایان اجلاس سران کشورهای خلیج فارس در بحرین، بار دیگر اخباری مبنی بر تلاش تعدادی از کشورهای عربی برای دخالت قدرت های بزرگ و همچنین متقاعدکردن کشورهایی مانند الجزایر و امارات متحده عربی که رابطه سیاسی مناسبی با ایران دارند، در رسانه های برخی کشورهای عربی منتشر شد؛ هرچند که در بیشتر این اخبار و تحلیل ها، چشم انداز روشنی از تسلیم شدن ایران در مقابل این فشارها به چشم نمی خورد.

روزنامه الریاض چاپ سعودی، از قول منابع آگاه نزدیک به شورای همکاری خلیج فارس نوشته است: ٦ کشور شورای همکاری خلیج فارس، به عربستان سعودی و کویت اجازه داده اند به ابتکار تازه ای دراین باره دست بزنند. یک هئیت مرکب از مقام های دو کشور عربی، به زودی برای آماده کردن زمینه پایان دادن به جنگ ایران و عراق، از واشنگتن، مسکو و دیگر پایتخت های مهم جهان دیدن خواهند کرد. تماس هایی در سطح عالی بین چند کشور عربی برای تحت فشار قرار دادن ایران به منظور راضی کردن این کشور به مذاکره برای صلح، درحال انجام است[١] در همین خصوص، خبرگزاری رویتر از کویت گزارش داد: شیخ صباح آل احمد الصباح وزیر امور خارجه کویت، گفت: اعضای شورای همکاری خلیج فارس که سرانشان هفته گذشته در بحرین گرد هم آمدند، برای پایان دادن به جنگ خلیج (فارس) مشترکاً فعالیت می کنند. این منابع گفتند: آنها متوجه شده اند، شاه فهد که به دعوت شاذلی بن جدید رئیس جمهوری الجزایر، یکشنبه آینده وارد آن کشور خواهد شد، از الجزایر خواهد خواست که با تهران تماس بگیرد و میانجیگری کند. دیپلمات ها گفته اند، کشورهای حوزه خلیج (فارس) در این جنگ تاکنون از عراق حمایت و ٣٠ میلیارد دلار به این کشور کمک کرده اند و از اینکه جنگ در منطقه گسترش یابد، نگران هستند. میانجیگری موفقیت آمیز الجزایر در درگیری های مرزی ایران و عراق در سال ١٩٧٥، به عقد یک پیمان بین دو کشور انجامید. الجزایر همچنین در قضیه رهایی گروگان های سفارت امریکا (در سال ١٩٨١) در تهران، با موفقیت میانجیگری کرد.[٢]

رادیو بی بی سی نیز از کویت گزارش داد: در مطبوعات کویت گزارش شده که این کشور، از شوروی خواسته است ایران را به تعدیل مواضع خود درخصوص خاتمه جنگ ترغیب کند. کویت تنها کشور خلیج فارس است که با شوروی، روابط سیاسی دارد. در میان ابرقدرت ها، روابط شوروی با ایران نسبت به دیگران بسیار بهتر است، اما در اینکه بتواند ایران را به اقدامی ترغیب کند، جای تردید وجود دارد[٣]

[١] سند شماره ٢١٣٦٤١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفتر مطالعات و پژوهش های وزارت خارجه، خبرها و نظرها، نشریه اطلاعاتی - سیاسی - خارجی، شماره ٣٢٦، تاریخ ٢٦/٨/١٣٦١، ص١.

[٢] . مأخذ٣٢، بخش اول، ص٣، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢٦/٨/١٣٦١.

[٣] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢٤٤، تاریخ ٢٨/٨/١٣٦١، صص ٢٢ و ٢٣، رادیو بی بی سی، ٢٧/٨/١٣٦١.