مقایسه توان نظامی این کشورها با ایران پرداخته و به نوعی، قابلیت های نظامی ایران را تهدیدی بالقوه برای همسایگان جنوبی ترسیم کرده است. در قسمتی از این گزارش، با اشاره به نزدیک شدن دولت های خلیج فارس به یکدیگر، آمده است: درحالی که شورای همکاری خلیج فارس با ٦ کشور عضو، تشکیل جلسه داد تا درباره سیاست دفاعی و اقتصادی آن تصمیم بگیرد، جنگ ایران و عراق وارد مرحله تازه ای شد؛ مرحله ای که به منزله هشدار برای کشورهای عضو شورای همکاری است که خطری به مراتب جدی تر از خطر شوروی یا اسرائیل در کمین آنهاست.

این روزنامه افزود: هرچند ازنظر همکاری داخلی، اشتراک مساعی در حوزه اقتصادی و حقوقی می تواند سبب کنترل بیشتر و ردیابی آسان تر مخالفان شود، این کشورها نتوانسته اند راه حلی برای امور داخلی شان پیدا کنند. وضع دفاعی این کشورها نیز تعریف چندانی ندارد و حتی با دراختیارداشتن هواپیماهای تجسسی، عربستان سعودی قادر به بررسی کامل هوایی منطقه نیست. ایجاد ستاد مشترک دفاعی از کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، مستلزم فرماندهی مشترک و سیستم کنترل مشترک است. وسایل و تجهیزاتی که از اروپا، شوروی یا امریکا خریداری می شود، باید هماهنگ شوند و تعداد بیشتری از افراد بومی، آموزش نظامی و فنی ببینند. درحال حاضر، به گزارش مؤسسه مطالعات راهبردی در لندن، مجموع نیروهای دفاعی اعضای شورای همکاری خلیج (فارس) حدود ١٣٢ هزار نفر است که از ارتش ٢٠٠ هزار نفری ایران، بدون محاسبه پاسداران انقلاب، بسیار کمتر است.

در انتهای گزارش کریستین ساینس مانیتور آمده است: مشکلات این کشورها فقط به امور اقتصادی و دفاعی محدود نمی شود و از جهات دیگر نیز اختلافاتی وجود دارد؛ برای مثال، کویت خواستار قطع کامل ارتباطات دفاعی با ابرقدرت ها و برقراری شیوة بی طرفی و عدم تعهد است، ولی عمان معتقد به حفظ روابط دفاعی با نیروی ضربتی واکنش سریع امریکا در خلیج فارس است که تا یافتن راه حلی دیگر، از موقعیت حساس تنگه هرمز حفاظت کند[١]

کلود شسون وزیر خارجه فرانسه، امروز وارد کویت شد. وی در مصاحبه با خبرگزاری کویت، دربار ه حمایت همه جانبه فرانسه از عراق اعلام کرد: فرانسه از عراق پشتیبانی می کند؛ به ویژه پس از عقب نشینی عراق از خاک ایران، وی نپذیرفتن صلح ازجانب ایران را تأسف بار توصیف کرد، ولی هرگونه اقدام مستقیم ازجانب اروپا را برای پایان دادن به جنگ رد کرد. وزیر خارجه فرانسه بدون اشاره به درخواست ایران مبنی بر معرفی متجاوز و پرداخت غرامت به کشور آسیب دیده، اعترافات اخیر صدام را دال بر منطقی بودن و پذیرفتن حق ازجانب عراق دانست و اضافه کرد: عراق پیمان الجزایر را پذیرفته است. و باتوجه به اینکه ایران صلح را نپذیرفته است، ما در سازمان ملل از این سیاست انتقاد کرده، اکنون نیز آمادگی خود را برای اعزام نیروهای ناظر در منطقه، مشروط بر موافقت طرفین، اعلام می کنیم.

[١] مأخذ ٢٧، صص ٢٢- ٢٠، رادیو امریکا،٢٢/٨/١٣٦١.