شهرک زبیدات عراق با ٨٠٠ نفر جمعیت تقریبی، از توابع العماره در استان میسان عراق است که در ١٥ کیلومتری جنوب غربی نوار مرزی جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته است. درون شهرک، ده ها گاو و گوسفند و اسب و قاطر رها شده اند و به نظر می رسد که شهر به تازگی تخلیه شده است. هیچ آثار و بقایایی از کشته شدن مردم عادی در خیابان ها و خانه های شهرک به چشم نمی خورد و خانه های شهر، به کلی سالم به نظر می رسند و فقط چند ردیف از خانه ها که به طرف نیروهای عراقی قرار دارند، ویران شده است. در اطراف شهرک، زمین زراعی مشاهده نمی شود و احتمالاً مردم این شهرک ازطریق دامداری امرار معاش می کرده اند. در اتاق های خانه ای در شمالی ترین قسمت شهرک، بسیاری از تجهیزات نظامی و مهمات دشمن دیده می شود و در چند خانه آن طرف تر، روی دیوار اتاق ها عکس هایی از هنرپیشه های زن خارجی و صدام نصب شده است. ده ها خمپاره استفاده نشدة دشمن در خیابان های شهرک به چشم می خورد و اتاق های بعضی از خانه ها با کاغذهای دیواری و اشیای لوکس تزئین شده است. در خیابان های واقع در جنوب شهرک، آثار درگیری شدید بر دیوار خانه ها به چشم می خورد. برخی از خانه ها کولر دارند و در کنار چندین خانه، باغ های کوچکی دیده می شود. شهرک حدود ٢٠٠ خانه و احتمالاً بیش از ٨٠٠ نفر جمعیت داشته است. دشمن با استقرار در مواضع جدید در فاصله ٢ تا ٧ کیلومتری جنوب و شرق شهرک زبیدات، روی ارتفاعات مجاور شهرک و در مقابل مواضع سپاه اسلام قرار دارد و آتش شدیدی اجرا می کند. دشمن پس از تصرف این شهرک به دست رزمندگان اسلام، تاکنون چندین بار اقدام به ضد حمله شدید کرده، ولی نتوانسته است حتی به داخل آن نفوذ کند.[١]

پاسگاه ابوغریب عراق در ٨ کیلومتری جنوب مرز ایران و ٧ کیلومتری شمال غرب دهکده زبیدات، دومین پاسگاهی است که در نخستین ساعات شروع سومین مرحله عملیات محرم به دست نیروهای اسلام افتاد. این پاسگاه در یک کیلومتری غرب جاده مواصلاتی - تدارکاتی زبیدات به چم سری در کیلومتر ٨ از مرز بین المللی قرار دارد. پاسگاه ابوغریب در مساحت تقریبی ٦٢٥ متر مربع با دیوارهای آجری قطوری به ضخامت ٥٠ سانتی متر و ارتفاع ٩ متر، بالای تپه بلندی قرار گرفته است که بر کیلومترها از اراضی اطراف خود کاملاً تسلط دارد. در وسط دیواره ضلع غربی پاسگاه، در آهنی بزرگی مشاهده می شود که در اصلی پاسگاه است. در قسمت مرکزی ساختمان، حیاط پاسگاه به وسعت ١٤٤ متر مربع قرار گرفته است که اطراف آن ٩ اتاق بزرگ و کوچک دیده می شود. عبارت "ممنوع الدخول" روی در یکی از اتاق ها نوشته شده که ظاهراً اتاق فرمانده پاسگاه بوده است. عکس های پاره شدة صدام در وسط حیاط پاسگاه مشاهده می شود و رزمندة ٦٢ ساله ای، بالای یکی از برج های دیدبانی پاسگاه در کنار پرچم برافراشتة سرخ رنگ لااله الاالله و پرچم جمهوری اسلامی ایران، اسلحه بر دوش، دیدبانی می کند. بسیاری از دفاتر و اسناد پاسگاه در یکی از اتاق ها و گوشه حیاط روی هم انباشته شده است. قسمت هم کف پاسگاه، ازطریق راه پلة باریکی به پشت بام و محل دیدبانی راه دارد. پشت بام، محصور شده و روی آن، سوراخ های متعددی برای دیدبانی تعبیه شده است. در یکی از اتاق های ضلع شمالی پاسگاه، تخت های متعددی علاوه بر تخت هایی که در هر اتاق دیده می شود، وجود دارد. از آثار و بقایای به جای مانده این طور به نظر می رسد که در این پاسگاه، زن های عراقی نیز رفت وآمد داشته اند. عکس های زننده ای بر ٤ دیوار یکی از اتاق های پاسگاه نصب شده است. در قسمت شرق پاسگاه، تپه های شن روان و در بخش غربی آن، تپه ماهورهای متعددی از پشت بام دیده می شود. خرده شیشه های شکسته شده در همة اتاق های سبزرنگ پاسگاه مشاهده می شود[٢]

[١] روزنامه کیهان، ١٩/٨/١٣٦١، ص٢.

[٢] روزنامه کیهان، ٢٠/٨/١٣٦١، ص١٨.