سردر مغازه ها و محل های عمومی، به همه می نگرد. گردش معکوس روند جنگ دو ساله با ایران، بسیاری از تبلیغات دروغین صدام را تغییر داده است. جنگ، به طور تقریبی، ماهانه ٦٠٠ میلیون پوند استرلینگ خرج داشته است. کشته های عراق تا قبل از حمله جدید ایران، تقریباً ٠٠٠,٤٠ نفر بود و حالا عراق با فلاکت در مرزهای خود می جنگد. شدیدترین ضربه به حیثیت صدام وقتی وارد آمد که وی اعلام کرد، کنفرانس سران کشورهای غیرمتعهد در بغداد برگزار نخواهد شد. قرار بود که این کنفرانس در محلی که با ١٤٠ میلیون پوند استرلینگ ساخته شده بود، در بغداد برگزار شود. بسیاری از کشورهای غیرمتعهد به علت ناامن بودن بغداد، از شرکت در این کنفرانس خودداری کردند و این موضوع باعث شد که صدام مجبور شود، اعلام کند که این کنفرانس در بغداد تشکیل نمی شود. با بسته بودن بندر جنوبی عراق (بصره) که از آغاز جنگ با ایران تعطیل شد و همچنین جلوگیری سوریه از صدور نفت عراق به وسیله لوله ازطریق این کشور، در حال حاضر، صادرات نفت عراق به طور بسیار محدود در حدود ٦٠٠٠٠٠ بشکه در روز ازطریق ترکیه صورت می گیرد که این فقط یک ششم صادرات زمان صلح عراق می باشد. به تخمین گفته می شود که عراق، درطول سال گذشته، مبلغ ١١٠٠٠ میلیون پوند استرلینگ از کشورهای عربی منطقه قرض گرفته است. اگرچه ذخایر بسیار عظیم زیرزمینی نفت، مانع از ورشکستگی عراق می شود، اما عراق به طور سرسام آوری با خیال فروش نفتش در آینده، خرج می کند. به فرض اینکه دو کشور ایران و عراق بلافاصله صلح کنند (صدام حسین نیز بارها گفته است که هرچه زودتر جنگ تمام شود، برای او بهتر است)، سال ها طول خواهد کشید تا صادرات نفت عراق به میزان صادرات این کشور در قبل از جنگ برسد. تنها عکس العمل صدام در مقابل مشکلات اقتصادی و اجتماعی جنگ این بوده است که پول خرج کند. خانواده سربازانی که در جنگ کشته شده اند، از حقوق و مستمری بسیار مکفی [برخوردارند] و هدایایی ازقبیل اتومبیل یا زمین دریافت می کنند. پول های دولت مانند سیل در ساختمان عراقی جدید که صدام در آن پافشاری می کند، جاری است تا مارک صدام بر آن باشد. [...] صدام که در سال ١٩٧٩ به قدرت رسید، کنترل بی رحمانه ای روی مردمش دارد. پلیس مخفی او، به ریاست برادر ناتنی اش، بدون وقفه کار می کند تا صدای هر اعتراضی را خفه کند. [...] تلاش های بسیار فراوانی برای کشتن صدام شده است و شایعات بسیار باقوت و موثق وجود دارد که صدام از ترس جانش، در یک بستر دو بار نمی خوابد. واضح ترین و بدیهی ترین دردسر برای صدام، شیعیان عراقی هستند. در هفته گذشته، صدام ملبس به یونیفورم جنگی برای چندمین بار لزوم شرکت دیگر کشورها را برای پایان دادن به جنگ تکرار کرد. مشکل صدام این است که به فرض اینکه ارتش وی بتواند در مقابل ارتش ایران مقاومت کند و جلو پیشرفت مسلمانان مبارز را نیز بگیرد، شخص وی می بایست خود را به خاطر شروع جنگ تبرئه کند؛ جنگی که با یک چنین خرج گزافی، حاصلی چنین ناچیز به دست آورده است.»[١]

[١] روزنامه کیهان، ١٥/٨/١٣٦١، ص٦.