در این دوره گروه های مسلح غیر قانونی و به ویژه سازمان مجاهدین خلق (منافقین) به منظور اجرای راهبرد اعلام شدة خود، همچنان به اقداماتشان ادامه می دادند، ولی آنچه نسبت به دورة پیشین (کتاب بیست و یک روزشمار) و خصوصاً مهر ١٣٦١ کاملاً محسوس بود، کاهش کلی عملیات این گروه ها و به تبع آن کاهش تلفات خودی براثر اقدامات تروریستی آنها بود؛ به نحوی که تعداد ترورها که در دورة پیش (شهریور) ١٢٠ مورد (١٠٩ ترور موفق و ١١ ترور ناموفق) گزارش شده بود، در این مقطع به ٤٢ مورد (٣٢ مورد موفق و ١٠ مورد ناموفق) کاهش یافت و بخش عمدة اقدامات نیروهای سازمان از ترورهای برنامه ریزی شدة افراد به حمله، پرتاب نارنجک و تیراندازی به سمت ستادهای بسیج محلی، ادارات دولتی، چادرها و مقرهای موقت نمایشگاهی یا جمع آوری کمک های مردمی به جبهه ها تبدیل شد.

در این دوره درگیری های خیابانی نیز نسبت به دورة پیش به شدت کاهش یافت؛ در دورة قبل (شهریور و مهر ١٣٦١) نیروهای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) و سایر گروه های مسلح غیر قانونی درنتیجة اجرای طرح "مالک و مستأجر" (در اواخر شهریور ١٣٦١) در استقرار خود در خانه های تیمی دچار ناامنی شده،[١] به نحوی مجبور به تردد و حضور در سطح شهر شدند و درنتیجه آسیب پذیری آنان به شدت افزایش یافت. از سوی دیگر، در همان زمان، سپاه نیروهای گشت شهری موسوم به "گشت ثارالله" را راه اندازی کرده بود؛ براثر اجرای این طرح درگیری های خیابانی که در شهریور (قبل از زمان اجرای طرح مالک و مستأجر و گشت ثارالله) ١٠ مورد بود به ٣٢ مورد در مهر افزایش یافت، ولی در این دوره (آبان و آذر ١٣٦١) گروه های مسلح غیر قانونی غافلگیری اولیه را پشت سر گذاشته و خود را با وضعیت جدید تطبیق داده بودند، لذا این آمار به شدت کاهش یافت و به ٦ مورد رسید.

تعداد شهدای نیروهای خودی نیز در مقایسه با دورة پیش کاهش چشمگیری داشت؛ به گونه ای که تعداد شهدا در این دوره حدود یک پنجم دورة قبل بود؛ در ماه های شهریور و مهر آمار شهدا ١٠٤ تن بود (بدون لحاظ کردن ٦٠ نفری که در حادثة بمب گذاری خیابان ناصرخسرو شهید شدند)، اما در این دوره (آبان و آذرماه) تنها ٢٢ تن از مردم و نیروهای امنیتی به شهادت رسیدند. تعداد تلفات جانی گروه های مسلح غیر قانونی نیز از ١٠٤ به ٦١ نفر کاهش یافت. کشف

[١] برای اطلاعات بیشتر به مقدمة کتاب بیست و یک مراجعه کنید.