مرحلة اول عملیات از ساعت ٢٢، دهم آبان شروع شد و به رغم هوشیاری قبلی دشمن، نیروهای خودی با استفاده از ابری بودن هوا و بارندگی به دور از چشم دشمن، خود را از عقبه ها به منطقة دیگر رسانده و در غافلگیری، زمانی که نیروهای دشمن احتمال حمله نمی دادند به آنها یورش بردند. از ٤ قرارگاه عمل کننده (قائم١، قائم٢، قائم٣، قائم٤) ٣ قرارگاه توانستند با تداوم عملیات در روز به اهداف ازپیش تعیین شده دست یابند، ولی یکی از قرارگاه ها (قائم٤) به علت طغیان رودخانة دویرج و امکان پذیر نبودن عبور همة نیروهای عمل کننده از آن، نتوانست به طور کامل به موفقیت دست یابد. پس از روشنایی هوا، بخشی از اهداف تعیین شده برای این قرارگاه تأمین شد، ولی به دلایلی ازجمله به هم ریختن سازمان گردان ها دستیابی این قرارگاه به همة اهداف خود در بخش جنوبی منطقة عملیاتی میسر نشد.

در این مرحله از عملیات، ٥٠٠ کیلومتر مربع از خاک ایران آزاد شد و ارتفاعات مهم ٤٠٠ و ٢٩٨ و تپه های پیرامون آن به تصرف درآمد، پاسگاه های مرزی نهر عنبر، چم سری و موسیان هم آزاد و جادة دهلران - عین خوش از دید و تیر دشمن خارج شد.

در این عملیات، ١٤٠٠ نفر از ارتش عراق اسیر شدند؛ ٩ تیپ عراقی بین ٢٠ تا ٨٠ درصد آسیب دید و ١٢٠ دستگاه تانک، نفربر و خودرو دشمن منهدم شد. همچنین ١٤٥ دستگاه خودرو سبک و سنگین و تعداد فراوانی سلاح و مهمات به غنیمت نیروهای خودی درآمد.

کاستی به وجودآمده در جنوب منطقه و برقرارنشدن الحاق کامل بین یگان ها، خصوصاً قائم٣ و قائم٤، فرماندهی عملیات را بر آن داشت تا برای تکمیل متصرفات طرحی را جهت الحاق و پوشاندن رخنه به یگان ها ابلاغ کند. براین اساس، ٧ گردان از ساعت ٢ بامداد، عملیات خود را آغاز کردند و با ٤ کیلومتر پیشروی در عمق دشمن و محاصرة یک گردان زرهی و یک گروهان پیادة عراقی توانستند بخش عمده ای از نیروهای دشمن را منهدم و اهداف مرحلة اول عملیات را تأمین کنند.

در ادامه و باتوجه به پیچیدگی زمین و لزوم تصحیح خطوط و به دست آوردن موقعیت مناسب برای تشکیل خطوط پدافندی، قرارگاه مرکزی به یگان ها مأموریت داد تا با بهره گیری از امکانات خود اقدامات لازم را برای تصحیح در ابعاد عملیاتی و مهندسی انجام دهند؛