به عهده گرفته است - راه رفتن بر فراز طناب خطرناک بندبازی سیاست عراق - دیده نمی شود. صدام تاکنون توانسته است از آسیب های یک جنگ بسیار مورد انزجار، جان سالم به در برد. از دست دادن تحقیرآمیز آبرو در خارج و نابسامانی روزافزون اقتصادی در داخل، برای وی تحقق یافته است. اینکه وی در همین حال کوشیده است کنترل سیاسی خود را بر کشور تداوم بخشد، با هرگونه معیاری، چیزی نزدیک به یک معجزه است. چنین مهارتی به طور عمده مربوط به سیاست هایی است که در آن، سیاست و اقتصاد باهم آمیخته می شوند.

او یک حکومت پلیسی را اداره می کند که با پشتیبانی یک دستگاه اطلاعاتی سرسخت، همراه و با تصفیه های گاه به گاه سیاسی و نظامی توأم است. چنین حکومتی فقط با استفاده از درآمدهای نفتی درپی ایجاد یک کشور مرفه سخاوت آمیز و افزایش دشمنان سیاسی شیعیان می باشد تا مورد قبول ذائقه ها واقع شود. دیپلمات ها، صدام را شخصی نجات یافته و مرد بی رحمی توصیف می کنند که در درون چارچوب حزب بعث سوسیالیست به طور پراگماتیک عمل می کند. افراد کمی در این موضوع که وی بالاترین حرف را در حکومت دارد، تردید دارند یا عقیده دارند که باتوجه به مخالفان موجود درهم شکسته، خریده شده یا ستیزه جو، فقط گلوله یک تروریست می تواند موجب برکناری او شود. می گویند که جانشین صدام، از مسجد شیعیان سازمان نیافته بیرون نخواهد آمد، بلکه از حزب بعث یا نیروهای مسلح خواهد بود. اما این تابستان حتی برای شخص نیرومندی مثل صدام به صورت یک میدان آزمایش درآمده است. نخستین نشانه های فشار روزافزون بر رژیم عراق، رسماً در اوایل جهاد ظاهر شد؛ هنگامی که هزینه جنگ خلیج (فارس) که سریعاً بالا می رفت، حکومت را مجبور کرد که بسیاری از برنامه های اقتصادی بلندپروازانه را بایگانی و در برنامه های دیگر تجدیدنظر کند. سپس درست یک روز قبل از تخلیه برنامه ریزی شدة نیروی عراق - یا دقیق تر بگوییم عقب نشینی بی موقع آنها از ایران - تصفیه سیاسی - نظامی ماه ژوئن پیش آمد و در همین زمان، یک بمب تروریست ها که در اول ماه اوت در مقابل وزارت برنامه ریزی منفجر شد، بغداد را تکان داد و هم زمان با فشارهای شدید ازجانب ایران، جنبش غیر متعهدها را وادار کرد که برای محل هفتمین اجلاس سران، در جست وجوی جای دیگری باشند. این ضربه سهمگینی برای صدام رئیس جمهور عراق بود که انتظار ریاست اجلاس غیر متعهدها را داشت و مبلغ ٢ میلیارد دلار برای یک کاخ جدید اجلاس، هتل ها و راه هایی برای عبور ٩٧ هیئت نمایندگی خرج کرده بود. رئیس جمهور عراق امیدوار بود که ردای تیتو را بر دوش خود بیندازد. بدون تردید جنگ، طولانی، پرهزینه و بالاخره ازنظر تولیدی، عقیم کننده بود. یک محاسبه جداً غلط سیاسی بود که افراد ضعیف تر از صدام، نمی توانستند مدت طولانی در آن دوام بیاورند. امروز این موضوع قابل درک نیست که