در این مقاله آمده است: طبق گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، دولت جمهوری اسلامی ایران از پذیرش سفیر جدید فرانسه در تهران خودداری کرد. در گزارش این خبرگزاری آمده است:

کاردار سفارت فرانسه در تهران به وزارت امور خارجه احضار شد و این مطلب به اطلاع وی رسید. ضمناً وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران تأکید کرده است تا زمانی که روحیه خصمانه دولت فرانسه نسبت به ملت مسلمان ایران ادامه داشته باشد و خاک آن کشور به صورت لانه ای امن، جهت تروریست های منافق - که بزرگ ترین جنایات را در ایران مرتکب شده و پاک ترین افراد ملت را به شهادت رسانده اند - باقی بماند، روابط سیاسی بین دو کشور ارتقا نخواهد یافت.

اقدام یک جانبة دولت سوسیالیست فرانسه درزمینة ارتقای روابط سیاسی با دولت جمهوری اسلامی ایران این سؤال را پیش می آورد که چه دگرگونی تازه ای در روابط تیرة دو کشور - که عامل اصلی آن دولت آقای میتران بوده، رخ داده است؟ و آیا اصولاً زمینه های تاریک و موانعی که به ابتکار و سوءنیت دولت فرانسه در روابط دو ملت ایران و فرانسه پیش آمده، برطرف شده است؟ پاسخ این است که خیر، هیچ گونه دگرگونی تازه ای در روابط دولت فرانسه با ملت ایران پیش نیامده و همچنان زمینه های تاریک و موانع گسترش روابط به قوت خود باقی است و این زمینه های تاریک و موانع موجود - همان طورکه اشاره شد - از مدت ها قبل و به ابتکار دولت سوسیالیست فرانسه در صحنه روابط میان دو ملت ایجاد شده است، اما چرا امروز پس از یک سال و اندی که از تیره شدن روابط میان مردم ما و دولت فرانسه می گذرد، وزارت امور خارجة ایران از پذیرش سفیر تازة دولت فرانسه امتناع می کند؟ پاسخ این سؤال را پس از بررسی کوتاهی از سابقة امر می دهیم.

با روشن شدن موضع عملی سوسیالیست ها دربرابر تجاوز عراق به خاک ایران، ماهیت این حزب و سردمدارانش بیشتر آشکار گردید و مردم ایران را به آنان بدبین تر و از آنان متنفرتر ساخت. دولت سوسیالیست فرانسه در جنگ عراق علیه ایران با ارسال سلاح های پیشرفته و مهمات به عراق، رسماً و عملاً جانب رژیم متجاوز بعث عراق را گرفت و چشم خود را بر تمام ملاحظات مردمی و مرام نامه حزب خود بست. آنچه که درپی آن رخ داد، اعطای پناهندگی به بنی صدر و رجوی، یعنی سران تروریست طیف ضد انقلابیون ایران، بود.

به دنبال فرار این دو تن، وزیر امور خارجه وقت ایران مطابق با عرف و رویة بین المللی مرسوم و در چارچوب معاهده استرداد مجرمان، رسماً تقاضای ایران را مبنی بر استرداد آنان، تسلیم دبیراول سفارت فرانسه در تهران کرد و افزود که مدارکی علیه بنی صدر در دادگستری ایران وجود دارد که به فرانسه ارسال خواهد شد. این مدارک نشان می دهد که جرایم بنی صدر فقط جرایم سیاسی نیست، بلکه جنبة جنایی هم دارد؛ باوجوداین، دولت آقای میتران نه تنها توجهی به درخواست ایران نکرد، بلکه پناهندگی سیاسی را همراه با تأمین همة تسهیلات ارتباطی و