کنفرانس سران باشد.» آسوشیتدپرس هم خاطرنشان کرد: «این کنفرانس ممکن است در آخرین تلاش قبل از به اجرا درآوردن منشور دفاع مشترک به منظور کمک به عراق، هیئتی را به ایران و عراق اعزام بدارد، ولی نتیجة جلسات متعدد این شورا چیزی نبود که صدام را راضی کند.»

آسوشیتدپرس دراین باره گزارش داد: صدام از نتیجة اجلاس سران ٦ کشور شورای همکاری خلیج فارس ناخرسند است. رادیو بغداد نیز اعلام کرد: حمایت اعضای شورا تنها به حمایت آنها از درخواست عراق برای صلح محدود شده است.

خبرگزاری جمهوری اسلامی در بررسی نتایج اجلاس سران شورای همکاری خلیج فارس اعلام کرد: تنها دستاورد کنفرانس ایجاد صندوقی با سرمایة ٢ میلیارد دلار بود که برای آن تبلیغات فراوانی شد.

١٧. تلاش های انجام شده برای برقراری صلح بین ایران و عراق

پس از رایزنی های بسیار - که قبل از آغاز دورة این کتاب انجام شده بود - سرانجام هیئت منتخب سازمان کنفرانس اسلامی برای هفتمین بار، اول آبان وارد تهران شد.

این هیئت متشکل از وزیر امور خارجة گینه، معاون دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی و عضو کمیتة مرکزی سازمان آزادی بخش فلسطین بود که در سفری یک روزه به تهران وارد شد. اعضای هیئت مذکور به همراه سفرای گینه، عربستان، ترکیه، پاکستان و کاردار مالزی با تقدیم متن پیام احمد سکوتوره رئیس کمیتة حسن نیت سازمان کنفرانس اسلامی، دربارة امکان برقراری آتش بس و صلح بین دو کشور با آیت الله خامنه ای رئیس جمهور (وقت)، دیدار کردند. در این دیدار دیدگاه های مسئولان ایران مبنی بر عقب نشینی متجاوز از سرزمین های اشغالی، پرداخت غرامت به ایران و تنبیه متجاوز به عنوان شروط اصلی ایران برای هرگونه همکاری با این هیئت به اطلاع آنان رسید.

هیئت منتخب سازمان کنفرانس اسلامی سپس برای دیدار با مقامات عراقی عازم بغداد شد. باتوجه به مواضع قبلی عراق در تن ندادن به خواسته های منطقی ایران، سکوتوره رئیس کمیتة حسن نیت سازمان کنفرانس اسلامی گفت که تلاش های کمیتة حسن نیت این سازمان به بن بست رسیده است. بااین حال، وی در بیانیة رسمی که به مناسبت پایان مأموریت هفتم انتشار داد، اعلام کرد که این کمیته برای رسیدن به صلح به نتایج مثبتی رسیده است. تناقض موجود در اظهارات شفاهی و مفاد بیانیة سکوتوره مورد توجه رسانه ها قرار گرفت و برخی انتشار بیانیه با نگرش مثبت را بازگذاشتن راهکارهایی برای آینده توصیف کردند.

پس از انتشار این بیانیه، رئیس جمهور نامه ای (تقریباً بی سابقه) خطاب به احمد سکوتوره نوشت و در آن از اینکه هیئت منتخب برخلاف اظهاراتش قبل از سفر به تهران، هیچ طرح جدیدی را ارائه نکرده بود، گلایه کرد. همچنین در این نامه به مواضع شخصی احمد سکوتوره و سایر اعضا که در