رئیس جمهور: رفتار کشورهای عربی با ما یکسان نبوده است؛ بعضی رفتار دوستانه و صمیمانه ای داشته اند و بعضی دیگر، موضع بی تفاوت و گروهی از آنها با موضعی شدیداً خصمانه برخورد کرده اند و این گروه سوم متحدان امریکا در منطقه می باشند[١]

علی اکبر ولایتی وزیر امور خارجه، امروز در یک مصاحبه مطبوعاتی و رادیو، تلویزیونی، به سؤالات خبرنگاران داخلی و خارجی پاسخ داد. وزیر امور خارجه در پاسخ به این سؤال که آیا ایران برای دریافت ١٥٠ میلیارد دلار وارد خاک عراق شده است؟ گفت: آن چیزی که ما می خواهیم میزان خساراتی است که عراق به کشور ما وارد آورده که البته میزان دقیق آن هنوز ارزیابی نشده است، اما یکی از خواسته های مهم ما همین است که باید حکومت متجاوز عراق آن را بپردازد. وزیر امور خارجه درباره موضع جمهوری اسلامی ایران درخصوص اجلاس آتی سران کشورهای غیر متعهد گفت: تصمیم کشورهای غیر متعهد برای تغییر محل اجلاس سران کشورهای غیر متعهد از بغداد به دهلی، درحقیقت نقطه عطفی در تاریخ این کشورها به شمار می رفت و کشورهای واقعی غیر متعهد را به خود امیدوارتر کرد. وی افزود:

باتوجه به اینکه حکومت بعث عراق به هیچ وجه یک حکومت غیر متعهد نیست، برای حفظ بقا، خودش را به همه جا وابسته کرده است و همه عوامل نیز به او کمک می کنند. چنین حکومتی با نقض آشکار اصول عدم تعهد، شایستگی عضویت در کشورهای غیر متعهد را ندارد. کسی که پرونده سیاه ١٤ ساله اش بر همه روشن است، و از کشتن وزیرانش نیز ابا ندارد، چگونه می تواند داعیه ریاست چنین اجلاسی را در سر بپروراند. دکتر ولایتی درباره روابط ایران و فرانسه نیز گفت:

تیرگی مناسبات ایران با فرانسه، بستگی به برخورد این کشور با جمهوری اسلامی ایران دارد. حکومت فرانسه تحت نام دمکراسی، مخالفان جمهوری اسلامی را که اکثر آنها جانی اند و دستشان تا مرفق به خون انسان های بی گناه آلوده است، در کشور خود جای داده است. افرادی چون بنی صدر و رجوی که به اقرار خودشان، در فاجعه انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی شرکت داشتند و بهترین فرزندان ما را گرفتند. اینها در هر دادگاه صالحه ای محاکمه شوند، قطعاً محکوم خواهند شد. دکتر ولایتی گفت: اگر چنین اعمالی را یک گروه تروریستی در اروپا مرتکب می شد، آیا دولت فرانسه به آنها پناهندگی می داد؟ درحالی که می دانیم دولت فرانسه اعضای باند "بادرمانیهوف" آلمان را پس از دستگیری تحویل دولت آلمان داد. آیا این نوع عملکرد متفاوت با تروریست ها، آن هم تحت نام دمکراسی، نشان دهنده این نیست که مقاصد

[١] مأخذ٢٠، ص٢.