شهید یا مجروح کرده است. صدام در آغاز تجاوز گسترده خود در جنگ تحمیلی، با اندیشه به زانو درآوردن جمهوری اسلامی، با اتکا به قدرت واهی ارتش خود و حمایت امریکا و حکومت های مرتجع منطقه به طور یک جانبه قرارداد ١٩٧٥ الجزایر را ملغی اعلام کرد و مدعی حاکمیت بر شط العرب شد. اکنون صدام بعد از گذشت حدود دو سال جنایت، غارت و تخریب، درحالی که عملیات تدافعی دلاوران اسلام، متجاوزان عراقی را از عمده سرزمین های اشغالی عقب رانده و بیش از ٤٠ هزار نفر از فریب خوردگان صدامی را به اسارت گرفته است، عاجزانه به مواضع قبلی خود باز می گردد و با برخورداری از حمایت همه جانبه استکبار جهانی و رسانه های امپریالسیتی، ادعای صلح طلبی می کند. تغییر مفتضحانه مواضع رژیم بعث عراق این واقعیت را برای افکار عمومی جهان و صلح دوستان واقعی آشکار می کند که قراردادها و عهدنامه های بین المللی چگونه بازیچه جانیان قدرت طلب و تجاوزگر عراقی قرار گرفته است و تا چه حد می توان به اصالت چنین ادعاهایی دل خوش کرد.

جمهوری اسلامی ایران اعلام می کند که هنوز بخش های مهمی از خاک ایران در غرب کشور در اشغال نیروهای عراقی است و هر روز ده ها تن از مردم بی گناه شهرها و روستاهای ما دربرابر آتش نیروهای صدامی به خاک و خون می غلتند و خانه و کاشانه آنان ویران می شود.

جمهوری اسلامی ایران خود را دربرابر خون شهدایی که با پیکر پاکشان تاکنون مانع ادامه تجاوزات متجاوزان بعثی بوده اند، متعهد می داند و اعلام می کند برای تحقق بخشیدن به آرمان آنان تا زمانی که حتی یک وجب از خاک میهن اسلامی در اشغال متجاوزان عراقی است و شرایط برحق ما تأمین نشده است، عملیات تدافعی ادامه خواهد داشت.[١]

به رغم گذشت چند روز از آخرین سفر اعضای منتخب سازمان کنفرانس اسلامی برای میانجیگری در جنگ ایران و عراق و اعلام مواضع رسمی ایران، این واقعه به طور گسترده ای در مطبوعات و رسانه های خارجی منعکس می شود. هم زمانی این تلاش با تصویب قطعنامة مجمع عمومی سازمان ملل درمورد ضرورت آتش بس بین دو کشور به این موضوع جنبه های وسیع تری بخشیده است؛ جنبه هایی که نوعاً این اقدام ایران را تلاش برای دست یافتن به یک پیروزی نظامی تعبیر می کنند تا تمایل به نشستن پشت میز مذاکره.

دراین باره روزنامة پرتیراژ فرانکفورتر الگمانیه، در مقاله ای درخصوص تلاش اخیر سازمان کنفرانس اسلامی برای میانجیگری بین دو کشور درحال جنگ نوشته است:

«برای نهمین بار هیئت اعزامی کنفرانس کشورهای اسلامی بدون نتیجة مثبت به جده، یعنی مقر این سازمان بازگشت. این هیئت مأموریت داشت که به جنگ دو ساله بین دو کشور

[١] مأخذ ٣، بخش اول، ص٣.