رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ٤ - مقدمه

باب ششم: در بيان كيفيت استعانت نفس ببدن و شرح آن «وقت» [١] كه وى را حاجت باشد بدين استعانت و «آن وقت» [٢] كه مستغنى «باشد» [٣] ازين استعانت و آن «وقت كه بدن» [٤] ضرر كند و مانع باشد (مر) [٥] نفس را از مقصود خويش.

باب هفتم: در درست كردن ثبات نفس مردم بذات خويش و مستغنى شدن [او] [٦] از بدن و هر چه بدين «پيوندد» [٧].

باب هشتم: در تصحيح حدوث نفس با حدوث بدن.

باب نهم: در ذكر برهان بر بقاء نفس و نامردن نفس بمردن بدن.

باب دهم: در «بيان» [٨] امتناع انتقال نفس از «بدن» [٩] ببدنى ديگر.

باب يازدهم: در ذكر (آنكه) [١٠] قوتهاى نفسانى جمله آلت «نفس واحد است» [١١].

[١] - ل د ح م: قوت- ظاهرا «وقت» صحيح است و در كتاب معاد: «فى بيان ان النفس كيف و متى تستعين البدن و كيف تستغنى عن البدن بل يضرّها البدن».

[٢] - آ: اين وقت- ح م: و آن وقتى- ل د: و آن قوتى.

[٣] - نسخ ديگر: شود.

[٤] - س آ: وقت كه بدين- د: و آن قوتى كه بدن- ح د: و آن وقتى كه بدن.

[٥] - س آ افزوده.

[٦] - در نسخ ديگر نيست.

[٧] - ل د ح م: تعلق دارد.

[٨] - ل م د: برهان- ح: برهان بيان.

[٩] - نسخ ديگر: بدنى- صواب همين است.

[١٠] - نسخ ديگر افزوده.

[١١] - آ س: نفس واحدند.