رساله نفس
(١)
مقدمه
١ ص
(٢)
باب اول «در بيان حد نفس»
٥ ص
(٣)
باب «دوّم» در بيان قوتهاء نفس
١١ ص
(٤)
باب «سيّم» «در سبب اختلاف افعالها قوت دريافتن از نفس»
٢٧ ص
(٥)
باب چهارم در بيان آن «قوتى» كه صورت «جزوى» دريابد كه «اين دريافتن» جز «بالت جسمانى نتواند بود»
٣٠ ص
(٦)
باب پنجم در ذكر قوتى كه صورت كلى دريابد «كه اين دريافت با آلت جسمانى نتواند بودن»
٣٤ ص
(٧)
باب ششم در بيان كيفيت استعانت نفس ببدن (و) شرح آن «قوت كه وى را حاجت باشد بدين استعانت و آن وقت كه مستغنى باشد ازين استعانت و آن وقت كه بدن ضرر كند و مانع باشد نفس را از مقصود خويش»
٤٠ ص
(٨)
باب هفتم در «درست» كردن ثبات نفس مردم بذات خويش و مستغنى شدن (او) از بدن و «هر چه» بدين «پيوندد»
٤٥ ص
(٩)
باب هشتم در تصحيح حدوث نفس با حدوث بدن
٥١ ص
(١٠)
باب نهم در ذكر برهان بر بقاء نفس و نامردن نفس بمردن بدن
٥٥ ص
(١١)
باب دهم در بيان امتناع انتقال (نفس) از «بدن ببدن ديگر»
٥٨ ص
(١٢)
«باب» يازدهم در ذكر آنكه قوتهاى نفسانى جمله «آلت نفس واحد است»
٥٩ ص
(١٣)
باب دوازدهم در بيان عقل نظرى و كيفيت بيرون «آمدن او» از قوت بفعل
٦٤ ص
(١٤)
باب سيزدهم در بيان نبوت و احوال خواب
٦٧ ص
(١٥)
باب چهاردهم در غايت رتبتى كه در حق نفس مردم ممكن باشد از شرف درين عالم
٧١ ص
(١٦)
باب پانزدهم در دلالت «حال» نفس چون از بدن مفارقت كند و شرح اصناف سعادت و شقاوت (او)
٧٧ ص
(١٧)
باب شانزدهم در «ختم» اين فصول
٨٧ ص
(١٨)
فهرست اعلام رجال
٨٩ ص
(١٩)
فهرست اسامى كتب
٩٥ ص
(٢٠)
فهرست مطالب رساله ماهيت نفس
٩٩ ص
(٢١)
فهرست اصطلاحات
١٠٠ ص
(٢٢)
فهرست مندرجات رساله نفس
١١٢ ص

رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ١٨ - باب «دوّم» در بيان قوتهاء نفس

پستان «دريابد رايحه كه در هوا پديد آيد» [١]، چون بوى رسد. «امّا چهارم» [٢] قوت ذوق است، و «او» [٣] قوتى است مركب «در» [٤] عصبى كه «در» [٥] روى زبان «بگسترانيده است» [٦]، دريابد «طعوم جسمها كه» [٧] بوى رسد. «امّا پنجم» [٨] قوت لمس است، و «او» [٩] قوتى است مركب در اعصاب جمله پوست و گوشت «تا بدان دريابد كيفيت‌هائى كه» [١٠] بوى رسد. (و) [١١] يكى از آن جمله آنست كه «تمييز» [١٢] كند «اندر» [١٣] تضادّى كه ميان «ترى و خشكى بود» [١٤]. «و ديگر آنست كه تميز» [١٥]


[١] - آ: دريابد رايحه را كه در هوا پديد آيد- س: دريابد رايحه را كه هوا پديد آرد- ح: كه او اندر يابد رايحتى كه اندر هوا پديد آيد- ل د م: كه آن اندر يابد رايحتى كه اندر هوا پديد آيد- ف: دريابد رايحه را كه در هوا پديذ آيذ.

[٢] - ل د م ح: ديگر- س آ: و يكى ديگر- ف: چهارم.

[٣] - ل د م ح س: آن- آ: اين.

[٤] - ل د ح م: بر.

[٥] - ف: به- نسخ ديگر: بر.

[٦] - آ: گستريده است- س: گسترده‌اند- ل م د ح ف: گسترانيده است كه.

[٧] - ل د م ح: طعم جسمهائى كه- ف: طعوم اجسامى را كه- س آ: طعوم جسمهائى كه.

[٨] - م: يكى ديگر- ل د س ح آ: و يكى ديگر- ف: پنجم.

[٩] - س ل د م ح: آن- آ: اين.

[١٠] - س آ: بدن و دريابد كيفيت‌ها كه در اجسام باشد چون- ل د م: بدن كه آن اندر يابد كيفيت‌هائى كه در اجسام باشد چون- ح ف: بدن دريابد كيفيات اجسام را چون.

[١١] - ل د م ح افزوده.

[١٢] - ل د م ح ف: تمييز.

[١٣] - نسخ ديگر: در.

[١٤] - نسخ ديگر: گرمى و سردى است.

[١٥] - س آ: و تميز- ل د م ح: و ديگر تمييز- ف: دوّم آنك تميز.