مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧١ - نظام اجتماعى

جنبه شر جامعه ندارد، زيرا راههاى پيچيده در نهايت موجب پشتيبانى از جبهه شر در جامعه خواهد شد.

از همين رو تنها راه برپا كردن حكومت خير در زندگى تلاش نيكان جامعه است و هرچه خير افزايش يابد شر كاهش پيدا مى‌كند و فرصتهاى زندگى سعادتمندانه رو به فزونى مى‌نهد و طبقه حاكمه آخرين طبقه‌اى است كه با برترى كفه خير در ترازوى جامعه تحوّل مى‌يابد (همان گونه كه باشيد كه بر شما حكومت مى‌شود). خداوند مى‌فرمايد: (وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيراً) [١].

«چون بخواهيم قريه‌اى را هلاك كنيم، خداوندان نعمتش را فرماييم تا در آن جا تبهكارى كنند، آن‌گاه عذاب بر آنها واجب گردد و آن را درهم فروكوبيم.»

هرگاه فرصتهاى خير در جامعه كاهش يابد شر فزونى پيدا مى‌كند و فرصت حكومت طاغوتهايى كه در زندگى زياده روى كرده و در انجام اعمال شر اسراف مى‌كنند افزايش مى‌يابد و اينان نيز همه امّت را به بدبختى مى‌كشانند.