تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨ - ترجمه

باز گرفتن اينگونه زمينه‌ها است، آنهم به خاطر اعمال نيك و بدى كه انسان قبلا انجام داده است، و در هر حال تصميم نهايى با خود انسان است، بنا بر اين آيه فوق با آيات گذشته كه اصل آزادى اراده را تاييد مى‌كرد كاملا انطباق دارد و منافاتى در ميان آنها نيست.

[سوره الأعراف (٧): آيات ١٧٩ تا ١٨١]

وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ (١٧٩) وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‌ فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (١٨٠) وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ (١٨١)

ترجمه:

١٧٩- به طور مسلم گروه بسيارى از جن و انس را براى دوزخ آفريديم، آنها دلها (عقلها) يى دارند كه با آن (انديشه نمى‌كنند و) نمى‌فهمند و چشمانى دارند كه با آن نمى‌بينند و گوشهايى دارند كه با آن نمى‌شنوند، آنها همچون چهار پايانند، بلكه گمراه‌تر اينان همانا غافلانند (زيرا با اينكه همه گونه امكانات هدايت دارند باز هم گمراهند).

١٨٠- و براى خدا نامهاى نيكى است خدا را با آن بخوانيد، و آنها را كه در اسماء خدا تحريف مى‌كنند (و بر غير او مى‌نهند و شريك برايش قائل مى‌شوند) رها سازيد آنان به زودى جزاى اعمالى را كه انجام مى‌دادند مى‌بينند.

١٨١- و از آنها كه آفريديم گروهى به حق هدايت مى‌كنند و به حق اجراى عدالت مى‌نمايند.