تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٣ - تفسير شدت عمل توأم با نرمش!

باز گردند و نماز را بر پا دارند و زكاة را ادا كنند، آنها را رها سازيد" و مزاحمشان نشويد. (فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ‌).

و در اين صورت با ساير مسلمانان كمترين تفاوتى را ندارند و در همه احكام و حقوق با آنها شريكند.

" زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است"، و كسى را كه به سوى او باز گردد، از در خود نمى‌راند (إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌).

" اگر يكى از بت پرستان از تو در خواست پناهندگى كند به او پناه ده تا سخن خدا را بشنود" (وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ‌).

يعنى در نهايت آرامش با او رفتار كن، و مجال انديشه و تفكر را به آنها بده تا آزادانه به بررسى محتواى دعوت تو بپردازند، و اگر نور هدايت بر دل آنها تابيد آن را بپذيرند. بعد اضافه مى‌كند كه" او را پس از پايان مدت مطالعه به جايگاه امن و امانش برسان" تا كسى در اثناء راه مزاحم او نگردد. (ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ‌).

و سرانجام علت اين دستور سازنده را چنين بيان مى‌كند كه:" اين بخاطر آن است كه آنها قومى بى اطلاع و ناآگاهند" (ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ‌).

بنا بر اين اگر درهاى كسب آگاهى به روى آنها باز گردد، اين اميد ميرود كه از بت پرستى كه زائيده جهل و نادانى است خارج شوند، و به راه توحيد و خدا كه مولود علم و دانش است گام بگذارند.

در منابع شيعه و اهل سنت نقل شده كه يكى از بت پرستان پس از الغاى‌