تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١ - همه چيز فداى هدف و براى خدا

تفسير:

همه چيز فداى هدف و براى خدا

آخرين وسوسه و بهانه‌اى كه ممكن بود براى گروهى از مسلمانان در برابر دستور پيكار با بت پرستان پيدا شود- و طبق بعضى از تفاسير پيدا شد- اين بود كه آنها فكر مى‌كردند كه از يك سو در ميان مشركان و بت پرستان، خويشاوندان و بستگان نزديك آنها وجود دارند، گاهى پدر مسلمان شده و پسر در شرك باقى مانده، گاهى به عكس پسران راه توحيد را پيش گرفته‌اند و پدران هم چنان در تاريكى شرك باقى مانده‌اند، و همچنين در مورد برادران و همسران و عشيره و قبيله، اگر بنا شود با همه مشركان پيكار كنند بايد از خويشاوندان و قبيله خود چشم بپوشند!.

از سوى ديگر سرمايه‌ها و تجارت آنان تا حد زيادى در دست مشركان بود، با آمد و شد آنها به مكه آن را رونق مى‌بخشيدند.

و از سوى سوم خانه‌هاى مرفه و نسبتا آبادى در مكه داشتند كه در صورت درگيرى با مشركان ممكن بود به ويرانى بكشد، و يا با تعطيل مراسم حج از طرف مشركان از ارزش و استفاده بيفتد.

آيات فوق ناظر به حال اينگونه اشخاص است، و با بيان قاطعى به آنها پاسخ صريح مى‌دهد، نخست مى‌گويد:

" اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد پدران و برادران خود را در صورتى كه كفر را بر ايمان مقدم دارند يار و ياور و متحد و ولى خود قرار ندهيد" (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا آباءَكُمْ وَ إِخْوانَكُمْ أَوْلِياءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمانِ‌)