تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٢ - وظيفه ما در برابر اهل كتاب

سپس به دومين صفت آنها اشاره مى‌كند كه آنها در برابر محرمات الهى تسليم نيستند، و آنچه را كه خدا و پيامبرش تحريم كرده، حرام نميشمرند (وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌).

ممكن است منظور از رسول او موسى ع و مسيح ع باشد، زيرا آنها به محرمات آئين خود نيز عملا وفادار نيستند، و بسيارى از اعمالى كه در آئين موسى ع يا مسيح ع تحريم شده است مرتكب مى‌شوند، نه تنها مرتكب مى‌شوند، گاهى حكم به حلال بودن آن نيز مى‌كنند!.

و ممكن است منظور از" رسوله" پيامبر اسلام ص باشد، يعنى اين كه فرمان جهاد در برابر آنها داده شده است به خاطر آن است كه آنها در برابر آنچه خداوند به وسيله پيامبر اسلام ص تحريم كرده تسليم نيستند، و مرتكب همه گونه گناه مى‌شوند.

اين احتمال نزديكتر به نظر مى‌رسد و شاهد آن آيه ٣٣ همين سوره است كه به زودى تفسير آن خواهد آمد، آنجا كه مى‌گويد:" هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِ‌" او كسى است كه پيامبرش را با هدايت دين حق فرستاد".

به علاوه كلمه" رسوله" هنگامى كه در قرآن به طور مطلق گفته مى‌شود منظور پيامبر اسلام ص است. و از اين گذشته اگر منظور پيامبر خودشان بود بايد به صورت" مفرد" نگويد بلكه به صورت" تثنيه" يا" جمع" بگويد براى خود رسول يا رسولانى داشته‌اند، همانگونه كه در آيه ١٣ سوره يونس آمده است" وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ‌".

يعنى" پيامبران آنها دلايل روشن براى آنان آورده‌اند" (نظير اين تعبير در آيات ديگرى از قرآن نيز ديده مى‌شود).

ممكن است گفته شود در اين صورت آيه از قبيل توضيح واضحات خواهد بود، زيرا بديهى است كه غير مسلمانان همه محرمات آئين اسلام را قبول ندارند.