تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٧ - پاسخ به يك سؤال

به تعبير ديگر فيض رحمت خدا بيكران و عمومى و همگانى است ولى به تناسب شايستگى‌ها و لياقتها به مردم مى‌رسد در ابتدا خدا نعمتهاى مادى و معنوى خويش را شامل حال اقوام مى‌كند، چنانچه نعمتهاى الهى را وسيله‌اى براى تكامل خويش ساختند و از آن در مسير حق مدد گرفتند، و شكر آن را كه همان استفاده صحيح است بجا آوردند، نعمتش را پايدار بلكه افزون مى‌سازد اما هنگامى كه اين مواهب وسيله‌اى براى طغيان و سركشى و ظلم و بيدادگرى و تبعيض و ناسپاسى و غرور و آلودگى گردد در اين هنگام نعمتها را مى‌گيرد و يا آن را تبديل به بلا و مصيبت مى‌كند، بنا بر اين دگرگونيها همواره از ناحيه ما است و گرنه مواهب الهى زوال‌ناپذير است.

*** در تعقيب اين هدف بار ديگر قرآن اشاره به حال قدرتمندانى همانند فرعونيان و گروهى ديگر از اقوام پيشين مى‌كند و مى‌گويد: وضع حال و عادت بت پرستان در مورد سلب نعمتها و گرفتارى در چنگال كيفرهاى سخت، همچون وضع و حالت فرعونيان و اقوام پيشين بود" (كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ‌).

" آنها نيز آيات پروردگارشان را كه به منظور هدايت و تقويت و سعادت آنان نازل شده بود تكذيب كرده و زير پا گذاشتند" (كَذَّبُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ‌).

" ما هم به خاطر گناهانشان هلاكشان كرديم" (فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ‌).

" و فرعونيان را در ميان امواج غرق ساختيم" (وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ‌).

" و تمام اين اقوام و افرادشان ظالم و ستمگر بودند" هم نسبت به خويشتن و هم نسبت به ديگران (وَ كُلٌّ كانُوا ظالِمِينَ‌).

*** پاسخ به يك سؤال‌

در اينجا پرسشى پيش مى‌آيد كه چرا در اين فاصله كوتاه آيه (كَدَأْبِ‌