تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٧ - تفسير كارى كه مىبايست انجام گيرد

مى‌داد مسلما سست مى‌شديد و (در باره شروع به جنگ بانها) كارتان به اختلاف مى‌كشيد، ولى خداوند (شما را از همه اينها) سالم نگهداشت، خداوند به آنچه درون سينه‌هاست دانا است.

٤٤- و در آن هنگام كه با هم (در ميدان نبرد) روبرو شديد آنها را به چشم شما كم نشان مى‌داد، و شما را (نيز) به چشم آنها كم مى‌نمود تا خداوند كارى را كه مى‌بايست انجام گيرد، صورت بخشد، (شما نترسيد و اقدام به جنگ كنيد آنها هم وحشت نكنند و حاضر به جنگ شوند و سرانجام شكست بخورند) و همه كارها به خداوند باز مى‌گردد.

تفسير: كارى كه مى‌بايست انجام گيرد

قرآن بار ديگر در آيات به تناسب سخنى كه از" يوم الفرقان" (روز جنگ بدر) در آيه قبل آمده بود و پيروزيهايى كه در اين صحنه خطرناك نصيب مسلمانان شد جزئيات ديگرى از اين جنگ را به خاطر مسلمانان مى‌آورد تا به اهميت اين نعمت پيروزى واقف‌تر شوند.

نخست مى‌گويد:" آن روز شما در طرف پائين و نزديك مدينه قرار داشتيد و آنها در طرف بالا و دورتر" (إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا وَ هُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوى‌).

" عدوة" از ماده" عدو" (بر وزن سرو) در اصل به معنى تجاوز كردن است ولى به حاشيه و اطراف هر چيز نيز عدو گفته مى‌شود، زيرا از حد وسط به يك جانب تجاوز كرده است، و در آيه مورد بحث به همين معنى طرف و جانب آمده است.

" دنيا" از ماده" دنو" (بر وزن علو) به معنى پائين‌تر و نزديكتر مى‌آيد و نقطه مقابل آن" اقصى"" و قصوى" به معنى دورتر است.

در اين ميدان مسلمانان در سمت شمالى كه نزديكتر به مدينه است قرار