تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦ - بلعم باعورا دانشمند دنياپرست و منحرف

همچنين از امام باقر ع روايت شده كه فرمود:

الاصل فى ذلك بلعم، ثم ضربه اللَّه مثلا لكل مؤثر هواه على هدى اللَّه من اهل القبلة

: يعنى اصل آيه در باره بلعم است، سپس خداوند آن را به عنوان يك مثال در باره كسانى كه هوا- پرستى را بر خدا پرستى و هدايت الهى در اين امت مقدم بشمرند، بيان كرده‌ [١]

*** اصولا كمتر خطرى در جوامع انسانى به اندازه خطر" دانشمندانى است كه علم و دانش خود را در اختيار فراعنه و جباران عصر خود قرار مى‌دهند و در اثر هوا پرستى و تمايل به زرق و برق جهان ماده (و اخلاد الى الارض) همه سرمايه‌هاى فكرى خود را در اختيار طاغوتها مى‌گذارند، و آنها نيز براى تحميق مردم عوام از وجود اينگونه افراد حد اكثر استفاده را مى‌كنند.

اين موضوع اختصاص به زمان موسى ع يا ساير پيامبران نداشته، بعد از عصر پيامبر اسلام ص و تا به امروز نيز ادامه دارد كه" بلعم باعوراها" و" بو راهب‌ها" و امية بن ابى الصلت‌ها" علم و دانش و نفوذ اجتماعى خود را در برابر درهم و دينار يا مقام و يا به خاطر انگيزه حسد در اختيار گروه‌هاى منافق و دشمنان حق و فراعنه و بنى اميه‌ها و بنى عباس‌ها و طاغوتها داده و مى‌دهند.

اين گروه از دانشمندان نشانه‌هايى دارند كه در آيات فوق بيان شده و به وسيله آن مى‌توان آنها را شناخت، آنها هواپرستانى هستند كه خداى خود را فراموش كرده‌اند، آنها همتهايى پست دارند كه به جاى توجه به شخصيت برتر و مقام والا در پيشگاه خدا و خلق خدا به پستى مى‌گرايند، و به خاطر همين دون‌همتى همه چيز خود را از دست مى‌دهند، آنها تحت وسوسه‌هاى شديد شيطان قرار دارند و به آسانى قابل خريد و فروشند آنها همانند سگهاى بيمارى هستند كه هرگز سيراب نمى‌گردند و روى اين جهات مسير حق را رها كرده، در بيراهه‌ها سرگردان‌

---

[١] مجمع البيان جلد ٤ صفحه ٥٠٠.