تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٣ - غزوه بدر نخستين درگيرى مسلحانه اسلام و كفر

خون‌آشام بود، از نظر بگذرانيم، تا ريزه‌كاريها و اشاراتى كه در اين آيات هست كاملا روشن گردد.

طبق آنچه تاريخ‌نويسان و محدثان و مفسران آورده‌اند، غزوه بدر از اينجا آغاز شد كه" ابو سفيان" بزرگ" مكه" در رأس يك كاروان نسبتا مهم تجارتى كه از چهل نفر با ٥٠ هزار دينار مال التجاره تشكيل مى‌شد از شام به سوى مدينه باز- مى‌گشت، پيامبر ص به ياران خود دستور داد آماده حركت شوند و به طرف اين كاروان بزرگ كه قسمت مهمى از سرمايه دشمن را با خود حمل مى‌كرد بشتابند و با مصادره كردن اين سرمايه، ضربه سختى بر قدرت اقتصادى و در نتيجه بر قدرت نظامى دشمن وارد كنند.

پيامبر و يارانش حق داشتند دست به چنين حمله‌اى بزنند زيرا اولا با هجرت مسلمانان از مكه به مدينه بسيارى از اموالشان به دست مكيان افتاد و خسارت سنگينى به آنها وارد شد و آنها حق داشتند چنين خسارتى را جبران كنند، از اين گذشته مردم مكه در طى ١٣ سال اقامت پيامبر ص و مسلمين در آنجا كاملا نشان داده بودند كه از هيچگونه ضربه و صدمه به مسلمانان فروگذار نخواهند كرد و حتى آماده كشتن شخص پيامبر ص نيز شدند چنين دشمنى با هجرت پيامبر ص به مدينه بيكار نخواهد نشست، و مسلما نيروى خود را براى ضربه قاطعترى بسيج خواهد كرد، پس عقل و منطق ايجاب مى‌كند كه مسلمانان به عنوان يك اقدام پيشگيرانه با مصادره كردن سرمايه عظيم كاروان تجارتى آنها ضربه سختى بر آنان وارد سازند، و هم بنيه اقتصادى و نظامى خود را براى دفاع از خويشتن در آينده قوى كنند، و اين اقدامى است، كه در همه برنامه‌هاى جنگى دنيا، در امروز و گذشته بوده و هست، و آنها كه بدون در نظر گرفتن اين جهات، سعى دارند حركت پيامبر ص را به سوى قافله در شكل يك نوع غارتگرى منعكس سازند يا افراد بى اطلاعى هستند، كه از ريشه‌هاى مسائل تاريخى اسلام بى‌خبرند،