تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٢ - اهميت كعبه

پيدا كرده كاعب (جمع آن كواعب) گفته مى‌شود نيز به همين جهت است.

بهر حال اين كلمه (كعبه) هم اشاره به بلندى ظاهرى خانه خدا است و هم رمزى از عظمت و بلندى مقام آن مى‌باشد.

كعبه تاريخچه بسيار طولانى و پر حادثه‌اى دارد و در هر حال تمام اين حوادث از عظمت و اهميت آن سرچشمه مى‌گيرد.

اهميت كعبه به اندازه‌اى است كه ويران كردن آن در روايات اسلامى در رديف قتل پيامبر و امام قرار گرفته، نگاه كردن به آن، عبادت، و طواف گرد آن از بهترين اعمال است، حتى در روايتى از امام باقر ع مى‌خوانيم كه فرمود:

لا ينبغى لاحد ان يرفع بنائه فوق الكعبه‌

:" شايسته نيست كسى خانه خود را برتر از كعبه بسازد" [١] ولى بايد توجه داشت كه اهميت و احترام كعبه هرگز به خاطر ساختمان آن نيست، زيرا به گفته امير مؤمنان على ع در نهج البلاغه در خطبه قاصعه" خداوند خانه خود را در يكى از سرزمينهاى خشك و سوزان و ميان كوه‌هاى خشن قرار داده است و دستور داده از مصالح بسيار ساده‌اى آن را بنا كنند، از سنگهاى عادى و معمولى" [٢] ولى از آنجا كه خانه كعبه قديمى ترين و پر سابقه ترين مركز توحيد و پرستش خدا است و نقطه تمركزى براى توجه ملتها و اقوام مختلف است، اينهمه اهميت در پيشگاه خدا يافته است.

[١] سفينة البحار جلد دوم صفحه ٤٨٢.

[٢] نهج البلاغه خطبه ١٩٢ (خطبه قاصعه).