تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٩ - تفسير بالاترين شاهد

حتى از يهود و نصارا درباره تو تحقيق كرديم آنها نيز گواهى و شهادتى به حقانيت تو بر اساس محتويات تورات و انجيل ندادند، لا اقل كسى را به ما نشان ده كه گواه بر رسالت تو باشد، آيات فوق ناظر به اين جريان است.

(قُلْ أَيُّ شَيْ‌ءٍ أَكْبَرُ شَهادَةً).

غير از اين است كه بالاترين شهادت، شهادت پروردگار است؟" بگو خداوند بزرگ گواه ميان من و شما است" (قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ‌).

" و بهترين دليل آن اين است كه اين قرآن را بر من وحى فرستاده" (وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ‌).

قرآنى كه ممكن نيست ساخته فكر بشرى آنهم در آن عصر و زمان و در آن محيط و مكان بوده باشد قرآنى كه محتوى انواع شواهد اعجاز مى‌باشد: الفاظ آن اعجاز آميز و معانى آن اعجازآميزتر، آيا همين يك شاهد بزرگ، دليل بر گواهى خداوند بر حقانيت دعوت من نيست؟

ضمنا از اين جمله استفاده مى‌شود كه قرآن بزرگترين معجزه و بالاترين گواه صدق دعوى پيامبر است.

سپس به هدف نزول قرآن پرداخته و مى‌گويد" اين قرآن به اين جهت بر من نازل شده است كه شما را و تمام كسانى را كه سخنان من در طول تاريخ بشر و پهنه زمان و در تمام نقاط جهان به گوش آنها مى‌رسد از مخالفت فرمان خدا بترسانم و به عواقب دردناك اين مخالفت توجه دهم" (لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ‌).

اگر مى‌بينيم در اينجا فقط سخن از" انذار" و بيم دادن، به ميان آمده-