تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٣ - تفسير

انار است گرفته، بعد براى اينكه اين بسته‌بندى كاملتر و محكمتر و دورتر از خطر باشد تعدادى از دانه‌هاى انار را روى يك پايه با نظام مخصوصى چيده و پرده سفيد رنگ نسبتا ضخيمى اطراف آن پيچيده، و بعد پوسته ضخيم و محكمى كه از دو طرف داراى لعاب خاصى است به روى همه آنها كشيده، تا هم از نفوذ هوا و ميكربها جلوگيرى كند و هم در مقابل ضربات آنها را حفظ نمايد، و هم تبخير آب درون دانه‌ها را فوق العاده كم كند. اين بسته‌بندى ظريف مخصوص دانه انار نيست بلكه در ميوه‌هاى ديگر مانند پرتقال و ليمو نيز ديده مى‌شود، اما در انار و انگور بسيار ظريفتر و جالبتر است.

گويا بشر براى فرستادن مايعات از نقطه‌اى به نقطه ديگر از همين اصل استفاده كرده كه نخست شيشه‌هاى كوچك را در يك كارتن كوچك چيده و ميان آنها را از ماده نرمى پر مى‌كند، سپس كارتنهاى كوچكتر را در يك كارتن بزرگتر و مجموع آنها را بصورت يك بار بزرگ به مقصد حمل مى‌كند! طرز قرار گرفتن دانه‌هاى انار روى پايه‌هاى داخلى، و گرفتن سهم خود از آب و مواد غذايى از آنها از اين هم عجيبتر و جالبتر است، تازه اينها چيزهايى است كه با چشم مى‌بينيم و اگر ذرات اين ميوه‌ها را زير ميكرسكوبها بگذاريم آن گاه جهانى پرغوغا با ساختمانهاى عجيب و شگفت‌انگيز و فوق العاده حساب شده در مقابل چشم ما مجسم مى‌شود، چگونه ممكن است كسى با چشم حقيقت بين به يك ميوه نگاه كند و معتقد شود سازنده آن هيچگونه علم و دانشى نداشته است؟! و اينكه مى‌بينيم قرآن با جمله انظروا (نگاه كنيد) دستور به دقت كردن در اين قسمت از گياه داده براى توجه به همين حقايق است.

اين از يك سو، از سوى ديگر مراحل مختلفى را كه يك ميوه از هنگامى كه نارس است تا موقعى كه كاملا رسيده مى‌شود، مى‌پيمايد، بسيار قابل ملاحظه است: زيرا لابراتوارهاى درونى ميوه دائما مشغول كارند، و مرتبا تركيب شيميايى‌