تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٧ - تهمتى بزرگ بر ابو طالب مؤمن قريش

تا سر حد عشق، مهر ورزد؟! ٥- در احاديثى كه از طرق اهل بيت رسيده است نيز مدارك فراوانى بر ايمان و اخلاص ابو طالب ديده مى‌شود كه نقل آنها در اينجا بطول مى‌انجامد اين احاديث آميخته با استدلالات منطقى و عقلى است مانند روايتى كه از امام چهارم ع نقل گرديده است كه حضرتش پس از اين كه در پاسخ سؤالى اظهار مى‌دارد ابو طالب مؤمن بود ميفرمايد:

ان هنا قوما يزعمون انه كافر

سپس فرمود"

وا عجبا كل العجب ا يطعنون على ابى طالب او على رسول اللَّه ص و قد نهاه اللَّه ان تقر مؤمنة مع كافر غير آية من القرآن و لا يشك احد ان فاطمة بنت اسد رضى اللَّه تعالى عنها من المؤمنات السابقات فانها لم تزل تحت ابى طالب حتى مات ابو طالب رضى اللَّه عنه‌

". يعنى راستى در شگفتم كه چرا برخى مى‌پندارند كه ابو طالب كافر بوده است! آيا نمى‌دانند كه با اين عقيده بر پيامبر و ابو طالب طعنه مى‌زنند؟ مگر نه اين است كه در چندين آيه از آيات قرآن از اين موضوع منع شده است كه زن بعد از اسلام آوردن در قيد زوجيت كافر خود نماند و اين مسلم است كه فاطمه بنت اسد از پيشگامان در اسلام است و تا پايان عمر ابو طالب همسرش بود [١] ٦- از همه اينها گذشته اگر در هر چيز ترديد كنيم در اين حقيقت هيچكس نميتواند ترديد كند كه ابو طالب از حاميان درجه اول اسلام و پيامبر بود حمايت او از پيامبر و اسلام بحدى بود كه هرگز نمى‌توان آن را با علايق و پيوندهاى خويشاوندى و تعصبات قبيله‌اى تفسير كرد.

نمونه زنده آن داستان شعب ابو طالب است همه مورخان نوشته‌اند هنگامى كه قريش پيامبر و مسلمانها را در يك محاصره اقتصادى و اجتماعى و سياسى شديد قرار دادند و روابط خود را با آنها قطع كردند ابو طالب يگانه حامى و مدافع حضرت سه سال از همه كارهاى خود دست كشيد و بنى هاشم را به دره‌اى كه در ميان‌

[١] كتاب الحجه- درجات الرفيعه بنقل از الغدير جلد ٨.