تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٣ - ١- چشمها، خدا را نمىبيند

خرد نخواهد بود.

جالب اينكه در روايات اهل بيت ع شديدا اين عقيده خرافى نفى شده و با تعبيرات كوبنده‌اى از معتقدين آن انتقاد گرديده است از جمله اينكه يكى از ياران معروف امام صادق ع به نام" هشام" مى‌گويد: نزد امام صادق ع بودم كه معاويه بن وهب (يكى ديگر از دوستان آن حضرت) وارد شد و گفت: اى فرزند پيامبر چه مى‌گويى در مورد خبرى كه در باره رسول خدا ص وارد شده كه او خداوند را ديد؟ به چه صورت ديد؟! و همچنين در خبر ديگرى كه از آن حضرت نقل شده كه مؤمنان در بهشت پروردگار خود را مى‌بينند، به چه شكل خواهند ديد؟! امام صادق ع تبسم (تلخى) كرد و فرمود: اى معاوية بن وهب! چقدر زشت است كه انسان هفتاد، هشتاد سال عمر كند، در ملك خدا زندگى نمايد و نعمت او را بخورد، اما او را درست نشناسد، اى معاويه! پيامبر ص هرگز خداوند را با اين چشم مشاهد نكرد، مشاهده بر دو گونه است مشاهده با چشم دل و مشاهده با چشم ظاهر، هر كس مشاهده با چشم دل را بگويد درست گفته و هر كس مشاهده با چشم ظاهر را بگويد دروغ گفته و به خدا و آيات او كافر شده است، زيرا پيامبر ص فرمود: هر كس خدا را شبيه خلق بداند كافر است‌ [١] و در روايت ديگرى كه در كتاب توحيد صدوق از اسماعيل بن فضل نقل شده مى‌گويد: از امام صادق ع پرسيدم آيا خدا در قيامت ديده مى‌شود؟ فرمود:

منزه است خداوند از چنين چيزى و بسيار منزه است ...

ان الأبصار لا تدرك الا ما له لون و الكيفية و اللَّه خالق الالوان و الكيفيات‌

:" چشمها نمى‌بيند جز چيزهايى را كه رنگ و كيفيتى دارند در حالى كه خداوند آفريننده رنگها و كيفيتها است" [٢]

[١] معانى الاخبار بنا به نقل الميزان جلد ٨ صفحه ٢٦٨.

[٢] نور الثقلين جلد اول صفحه ٧٥٣.