تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٠ - احكام صيد در حال احرام

انتقام است.

٩٦- صيد دريا و طعام آن براى شما حلال است تا شما و مسافران از آن بهره‌مند شويد، ولى ما دام كه محرم هستيد صيد صحرا براى شما حرام است و از (نافرمانى) خدايى كه به سوى او محشور مى‌شويد بترسيد.

شان نزول‌

بطورى كه در كتاب كافى و بسيارى از تفاسير نقل شده، هنگامى كه پيامبر اسلام ص و مسلمانان در سال حديبيه براى عمره با حال احرام حركت كردند. در وسط راه با حيوانات وحشى فراوانى روبرو شدند، بطورى كه مى‌توانستند آنها را با دست و نيزه‌ها صيد كنند!. اين شكارها بقدرى زياد بودند كه بعضى نوشته‌اند دوش بدوش مركبها و از نزديك خيمه‌ها رفت و آمد مى‌كردند، نخستين آيات فوق در اين هنگام نازل شد و مسلمانان را از صيد آنها بر حذر داشت، و به آنها اخطار كرد كه اين يك نوع امتحان براى آنها محسوب مى‌شود.

تفسير:

احكام صيد در حال احرام‌

اين آيات ناظر به يكى از احكام عمره و حج يعنى مساله شكار حيوانات صحرايى و دريايى در حال احرام مى‌باشد.

نخست اشاره به جريانى كه مسلمانان در سال" حديبيه" با آن روبرو بودند، كرده، مى‌گويد:" اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خداوند شما را با چيزى از شكار مى‌آزمايد، شكارهايى كه بقدرى به شما نزديك مى‌شوند كه حتى با نيزه و دست مى‌توانيد آنها را شكار كنيد" (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنالُهُ أَيْدِيكُمْ وَ رِماحُكُمْ‌)