تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٩ - تفسير

گياهان و درختان در پرتو آن است، و مى‌گويد:" او كسى است كه از آسمان آبى (براى شما) فرستاد" (وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً) اينكه مى‌گويد از طرف آسمان (يعنى طرف بالا، زيرا آسمان در لغت عرب به هر چيز گفته مى‌شود كه در طرف بالا قرار گرفته باشد) به خاطر آن است كه تمام منابع آب روى زمين اعم از چشمه‌ها و نهرها و قناتها و چاههاى عميق به آب باران منتهى مى‌گردد لذا كمبود باران در همه آنها اثر مى‌گذارد و اگر خشكسالى ادامه يابد همگى خشك مى‌شوند.

سپس به اثر بارز نزول باران اشاره كرده، مى‌گويد:" بواسطه آن روئيدنيها را از همه نوع از زمين خارج ساختيم" (فَأَخْرَجْنا بِهِ نَباتَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ) مفسران در تفسير نَباتَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ (گياهان هر چيز) دو احتمال ذكر كرده‌اند نخست اينكه منظور از آن انواع و اصناف گياهانى است كه همه با يك آب آبيارى و از يك زمين و يك نوع خاك پرورش مى‌يابند، و اين از عجائب آفرينش است كه چگونه اينهمه انواع گياهان با آن خواص كاملا متفاوت و گاهى متضاد و اشكال گوناگون و مختلف همه در يك زمين و با يك آب پرورش مى‌يابند.

ديگر اينكه منظور، گياهان مورد نياز هر چيزى است، يعنى هر يك از پرندگان و چهارپايان و حشرات و حيوانات دريا و صحرا بهره‌اى از اين گياهان دارند و جالب اينكه خداوند از يك زمين و يك آب، غذاى مورد نياز همه را تامين كرده است و اين يك شاهكار بزرگ است كه فى المثل از يك ماده معين در آشپزخانه هزاران نوع غذا براى انواع سليقه‌ها و مزاجها تهيه كنند.

جالبتر اينكه نه تنها گياهان صحرا و خشكيها از بركت آب باران پرورش مى‌يابند بلكه گياهان بسيار كوچكى كه در لابلاى امواج آب درياها مى‌رويند و خوراك عمده ماهيان دريا است از پرتو نور آفتاب و دانه‌هاى باران رشد مى‌كنند، فراموش نمى‌كنم يكى از ساكنان جزائر خليج فارس كه از كمبود صيد شكايت‌