تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٤ - در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد

است، زيرا حركت خود يك نوع وجود حادث است و چيزى كه در معرض حوادث است يعنى داراى حركت است نمى‌تواند يك وجود ازلى و ابدى بوده باشد (دقت كنيد).

١- در نخستين آيه مورد بحث كلمه" كذلك" (اينچنين ...) جلب توجه مى‌كند و مفهوم آن اين است: همانطور كه زيانهاى بت پرستى را براى عقل و خرد ابراهيم روشن ساختيم، حكومت و مالكيت خدا را بر آسمان و زمين نيز به او نشان داديم، بعضى از مفسران گفته‌اند: معنى آن اين است كه همانطور كه آثار قدرت و حكومت خود را بر آسمانها به تو نشان داديم به ابراهيم نيز نشان داديم تا بوسيله آنها به خدا آشناتر شود.

٢- جن (از ماده" جن" بر وزن فن) به معنى پوشانيدن چيزى است و در آيه مورد بحث معنى جمله اين است هنگامى كه شب، چهره موجودات را از ابراهيم پوشانيد ... و اينكه به ديوانه مجنون گفته مى‌شود بخاطر اين است كه گويا پرده‌اى بر عقل او كشيده شده است و اطلاق جن بر موجود ناپيدا نيز به همين ملاحظه است و جنين نيز به خاطر پوشيده بودن در درون رحم مادر است و اطلاق جنت بر بهشت و بر باغ به خاطر آن است كه زمينش زير درختان پوشيده است، و قلب را جنان (بر وزن زمان) مى‌گويند چون در ميان سينه نهفته است و يا اينكه اسرار انسان را نهفته مى‌دارد.

٣- در اينكه منظور از كوكبا (ستاره‌اى) كدام ستاره بود است؟ ميان مفسران گفتگو است، ولى بيشتر مفسران ستاره زهره يا مشترى را ذكر كرده‌اند، و از پاره‌اى از تواريخ استفاده مى‌شود كه اين هر دو ستاره در زمانهاى قديم مورد پرستش بوده، و جزء آلهه (خدايان) محسوب مى‌شده است، ولى در حديثى كه از امام على بن موسى الرضا ع در عيون الاخبار نقل شده تصريح گرديده است‌