تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٩ - اى انسان چه چيز تو را مغرور ساخته؟!

در تفسير" كريم" تعبيرات گوناگونى گفته‌اند، بعضى گفته‌اند: كريم بخشنده‌اى است كه تمام افعالش احسان است و هرگز با بخشش خود در پى كسب سود يا دفع زيان نيست.

بعضى گفته‌اند: كريم كسى است كه هم آنچه را بر او است و هم آنچه را بر او لازم نيست مى‌بخشد.

و بعضى گفته‌اند: كريم كسى است كه متاع كم را مى‌پذيرد، و بهاى زياد در برابر آن مى‌دهد.

ولى در حقيقت همه اينها در مفهوم كريم در صورتى كه در حد اعلى همچون كرم خداوند در نظر گرفته شود جمع است. و در كرم خداوند همين بس كه تنها به عفو گنهكار راضى نمى‌شود بلكه گناهان را (در مورد كسانى كه شايستگى دارند) به حسنات تبديل مى‌كند.

امير مؤمنان على ع در تفسير اين آيه جمله‌هاى عجيبى دارد، مى‌فرمايد:

اين آيه كوبنده‌ترين دليل در برابر شنونده است، و قاطعترين عذر در برابر شخص مغرور، كسى كه جهالت و نادانيش او را جسور و مغرور ساخته، خداوند مى‌فرمايد:

اى انسان چه چيز تو را بر گناهت جرأت داده؟، و چه چيز تو را در برابر پروردگارت مغرور ساخته؟، و چه چيز تو را به هلاكت خويش علاقه‌مند نموده؟

آيا اين بيمارى تو بهبودى ندارد؟ يا اين خوابت به بيدارى نمى‌انجامد؟

چرا (لا اقل) آن مقدار كه به ديگران رحم مى‌كنى به خودت رحم نمى‌كنى، تو هر گاه كسى را در ميان آفتاب سوزان به بينى بر او سايه مى‌افكنى، هر گاه‌