تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٢ - تفسير آن روز كه طومار كائنات پيچيده شود

هم فروغ و روشنايى خود را از دست مى‌دهند و هم پراكنده مى‌شوند و سقوط مى‌كنند و نظام جهان بالا درهم مى‌ريزد، همانگونه كه در آيه ٢ سوره انفطار آمده‌ وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ‌" هنگامى كه ستارگان فرو ريزند و پراكنده شوند" و همانگونه كه در آيه ٨ سوره مرسلات آمده: فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ:" و هنگامى كه ستارگان محو و تاريك شوند".

*** در سومين نشانه رستاخيز مى‌فرمايد:" و در آن هنگام كه كوه‌ها به حركت در آيند" (وَ إِذَا الْجِبالُ سُيِّرَتْ‌).

همانگونه كه قبلا نيز اشاره كرده‌ايم از آيات مختلف قرآن استفاده مى‌شود كه در آستانه قيامت كوه‌ها مراحل مختلفى را طى مى‌كنند نخست به حركت در مى‌آيند، و در آخرين مرحله به غبار پراكنده‌اى تبديل مى‌شوند (شرح بيشتر در اين باره را در همين جلد در تفسير آيه ٢٠ سوره نبا مطالعه فرمائيد).

*** سپس مى‌افزايد:" و در آن هنگام كه با ارزشترين اموال به دست فراموشى سپرده شود" (وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ‌)" عشار" جمع" عشراء" در اصل به معنى شتر ماده بار دارى است كه ده ماه بر حمل او گذشته، و در آستانه آوردن بچه است يعنى چيزى نمى‌گذرد كه شتر ديگرى از او متولد مى‌شود، و شير فراوان در پستان او ظاهر مى‌گردد.

در آن روز كه اين آيات نازل گشت چنين شترى با ارزشترين اموال عرب محسوب مى‌شد.

" عطلت" از ماده تعطيل به معنى رها كردن بدون سرپرست و