تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٦ - تفسير آن روز كه هيچكس براى ديگرى كارى انجام نمىدهد!

لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ" حكومت امروز براى كيست؟ براى خداوند يكتاى غالب" (مؤمن- ١٦).

اصولا در آن روز هر كس به قدرى گرفتار خويش است كه اگر به فرض قدرتى هم مى‌داشت به ديگرى نمى‌پرداخت: لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ‌:" هر كدام از آنها در آن روز گرفتاريهايى دارد كه براى او كافى است"! (عبس- ٣٧).

در حديثى از امام باقر ع مى‌خوانيم:

ان الامر يومئذ و اليوم كله للَّه، ... اذا كان يوم القيامة بادت الحكام فلم يبق حاكم الا اللَّه:

" همه كارها" امروز" و" آن روز" به دست خدا است ... ولى هنگامى كه روز قيامت مى‌شود تمام حاكمان از ميان مى‌روند و هيچ حكومتى جز حكومت خدا باقى نمى‌ماند" [١] در اينجا سؤالى مطرح است كه آيا اين تعبير با مساله" شفاعت" انبيا و اوليا و فرشتگان منافات ندارد؟.

پاسخ اين سؤال از بحثهايى كه سابقا در مساله شفاعت كرده‌ايم روشن مى‌شود، و آن اينكه قرآن در آيات متعددى تصريح مى‌كند كه شفاعت نيز به اذن و اجازه خدا است، و شفيعان روز جزا جز به رضاى او براى كسى شفاعت نمى‌كنند: وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى‌ (انبيا- ٢٨).

[١]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٤٥٠.