تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠ - تفسير جهنم كمينگاه بزرگ!
سرانجام پاك مىشوند و از دوزخ آزاد مىگردند نه كافرانى كه مخلد در آتشند [١]
" آنها در آنجا نه چيز خنكى مىچشند كه گرماى وحشتناك دوزخ را فرو نشاند و نه نوشيدنى گوارايى كه عطش شديد آنها را تسكين بخشد" (لا يَذُوقُونَ فِيها بَرْداً وَ لا شَراباً).
و جز سايه دودهاى غليظ و داغ و خفقان آور آتش كه در آيه ٤٣ سوره واقعه آمده است"" وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ".
" حميم" به معنى آب بسيار داغ و" غساق" به معنى چرك و خونى است كه از زخم جارى مىشود، و بعضى آن را به معنى مايعات بد بو تفسير كردهاند.
اين در حالى است كه بهشتيان از چشمههاى گواراى شراب طهور به وسيله پروردگارشان سيراب مىشوند" وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً" (دهر- ٢١) و نوشيدنيهايى در ظرفهاى زيباى بهشتى است كه مهر بر آن نهاده شده، مهرى كه از مشك است" خِتامُهُ مِسْكٌ" (مطففين- ٢٦) ببين تفاوت ره از كجاست تا به كجا؟
[١]" تفسير نور الثقلين" جلد ٥ صفحه ٤٩٤ حديث ٢٣ و صفحه ٤٩٥ حديث ٢٦.