تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٠ - تفسير آنها كه از شرم نامه اعمال را پشت سر مىگيرند!

شايد نيز به همين مناسبت باشد كه آنها نزد او رفت و آمد دارند.

بعضى نيز آن را از ماده" حور" به معنى شستن و سفيد كردن دانسته‌اند، چرا كه آنها قلوب مردم را از زنگار شرك و گناه پاك مى‌كردند و" حوريان" بهشتى را از اين رو به اين نام ناميده‌اند كه سفيدپوستند و يا سفيدى چشمانشان بسيار شفاف است!.

بعضى نيز گفته‌اند اطلاق اين كلمه به حوريان بهشتى بخاطر اين است كه آنها بقدرى زيبا هستند كه چشم از ديدنشان حيران مى‌شود.

ولى به هر حال اين واژه در آيه مورد بحث به معنى بازگشت و معاد است ضمنا اين آيه نشان مى‌دهد كه عدم ايمان به رستاخيز سرچشمه غفلت و غرور و آلودگى به انواع گناهان مى‌شود.

همه اعمال او را ثبت و ضبط نمود، و براى روز حساب در نامه اعمالش منعكس ساخت.

تعبير اين آيه همانند آيه قبل" يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى‌ رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ‌" مى‌تواند به منزله دليلى بر مساله معاد محسوب شود، به خصوص اينكه در هر دو آيه روى عنوان" رب" تكيه شده است، چرا كه سير تكاملى انسان به سوى پروردگار هرگز نمى‌تواند با مرگ متوقف گردد، و زندگى دنيا كمتر از آن است كه هدف چنين سيرى باشد.

و نيز بصير بودن خداوند نسبت به اعمال آدمى، و ثبت و ضبط آنها حتما بايد مقدمه‌اى براى حساب و جزا باشد و گرنه بيهوده است.