تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠ - تفسير سرانجام روز موعود فرا مىرسد

[سوره النبإ (٧٨): آيات ١٧ تا ٢٠]

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً (١٧) يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً (١٨) وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً (١٩) وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً (٢٠)

ترجمه:

١٧- روز جدايى ميعاد همگان است.

١٨- روزى كه در" صور" دميده مى‌شود، و شما فوج فوج وارد محشر مى‌شويد.

١٩- و آسمان گشوده مى‌شود، و به صورت درهاى متعددى در مى‌آيد.

٢٠- و كوه‌ها به حركت در مى‌آيد و به صورت سرابى مى‌شود!

تفسير: سرانجام روز موعود فرا مى‌رسد

در آيات قبل اشاراتى به دلائل مختلف معاد آمده بود، در نخستين آيه مورد بحث به عنوان يك نتيجه‌گيرى، مى‌فرمايد:" روز جدايى (روز رستاخيز) روز وعده همگان است" (إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً) [١] تعبير به" يَوْمَ الْفَصْلِ‌" تعبير بسيار پر معنايى است كه بيانگر جداييها در آن روز عظيم است.

[١] معمولا تعبير به" كان" كه فعل ماضى است در مورد آن روز كه در آينده تحقق مى‌يابد براى بيان قطعى بودن آن روز است.