تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٧ - تفسير آن روز آنها مؤمنان را مسخره مىكردند، اما امروز

سپس مرحله به مرحله آن را تشديد مى‌كردند، و آيه فوق نخستين مرحله برخورد جدى آنها است، كه در مراحل بعد حتى منجر به جنگهاى خونين و نبرد مسلحانه شد.

*** و از آنجا كه مؤمنان غالبا از افرادى بودند كه موقعيت اجتماعى و ثروت قابل توجهى در اختيار نداشتند، و به همين دليل كفار به آنها با چشم حقارت مى‌نگريستند، و ايمانشان را بى‌ارزش شمرده، و آئينشان را به باد مسخره مى‌گرفتند، قرآن در آيه بعد مى‌گويد:" اين گروه كفار هرگز حافظ و نگهبان و متكفل زندگى آنها نبودند" (وَ ما أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حافِظِينَ‌).

پس به چه حقى، و مطابق كدام منطقى بر آنها خرده مى‌گيرند؟! در آيه ٢٧ سوره هود مى‌خوانيم كه ثروتمندان و مستكبران قوم نوح به او مى‌گفتند: وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ‌:

" ما كسانى را كه از تو پيروى كرده‌اند جز گروهى اراذل ساده‌لوح نمى‌بينيم".

و او در جواب مى‌گفت: وَ لا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً اللَّهُ أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ‌:" من هرگز نمى‌گويم آنها كه در نظر شما خوار مى‌آيند خداوند خيرى بر آنها نخواهد داد، خدا از دل آنها آگاهتر است" (هود ٣١).

اين در حقيقت جوابى است به اين افراد خودخواه و پرادعا كه به شما چه مربوط كه مؤمنان از كدام گروهند؟! شما در متن دعوت و محتواى آئين پيامبر اسلام ص بنگريد.

*** ولى در قيامت مساله بر عكس مى‌شود، چنان كه در آيه بعد مى‌فرمايد: