تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٣ - تفسير روزى بيدار مىشوند كه كار از كار گذشته!

اينجا است كه فريادش بلند مى‌شود" مى‌گويد: اى كاش اعمال صالحى براى زندگى فرستاده بودم"! (يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي‌).

جالب توجه اينكه نمى‌گويد براى" زندگى آخرتم بلكه مى‌گويد براى" زندگيم" گويى واژه" حيات" شايسته غير زندگى آخرت نيست، و زندگى زودگذر آميخته با انواع مصائب در دنيا زندگى محسوب نمى‌شود.

همانگونه كه در آيه ٦٤ عنكبوت مى‌خوانيم‌ وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ‌: اين حيات دنيا چيزى جز سرگرمى و بازى نيست، و حيات حقيقى حيات آخرت است اگر مى‌دانستند".

آرى آنها كه اموال يتيمان را به غارت بردند، لقمه‌اى در دهان گرسنگان نگذاشتند، اموال ارث را از اين و آن به يغما گرفتند و محبت اموال دنيا تمام قلوبشان را تسخير كرده بود، در آن روز آرزو مى‌كنند كه اى كاش چيزى براى حيات آخرت كه حيات حقيقى و جاويدان است از پيش فرستاده بودند، ولى اين آرزويى است بى‌نتيجه كه هرگز بجايى نمى‌رسد.

آرى اين طغيانگرانى كه به هنگام قدرت بدترين جرائم و گناهان را مرتكب شدند در آن روز چنان مجازات مى‌شوند كه سابقه نداشته، همانگونه كه نيكوكاران چنان پاداشهايى مى‌بينند كه حتى از خيال كسى نگذشته است، چرا كه او در جاى خود" ارحم الراحمين" است و در جاى ديگر" اشد المعاقبين".