تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١١ - تفسير آن زمان كه نظام جهان درهم ريزد!
دارند، ولى به نظر مىرسد كه در آستانه قيامت بر اثر زلزلههاى شديد، يا متلاشى شدن كوهها و ريختن آنها در درياها چنان درياها پر مىشوند كه آب سراسر خشكيها را فرا مىگيرد، و درياها به صورت يك اقيانوس گسترده فراگير در مىآيند، همانگونه كه يكى از تفسيرهاى آيه ٦ سوره تكوير (وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ). همين است و قبلا اشاره كرديم.
احتمال ديگرى كه در تفسير اين آيه و همچنين آيه ٦ سوره تكوير داده شده اين است كه منظور از" فجرت" و" سجرت" همان انفجار و برافروختگى است كه اقيانوسها را مبدل به يكپارچه از آتش مىكند، زيرا همانگونه كه اشاره كرديم آب از دو عنصر تشكيل يافته كه هر دو شديدا قابل احتراق است، و اگر بر اثر عواملى آب درياها تجزيه و تبديل به" اكسيژن" و" ئيدروژن" شود بر اثر يك جرقه همگى تبديل به آتش خواهد شد!
و مردگان بيرون آيند و براى حساب آماده شوند.
" بعثرت" به معنى زير و رو شدن و پراكنده گشتن است،" راغب" در" مفردات" بعيد نمىشمرد كه اين واژه مركب از دو واژه" بعث"" و اثيرت" بوده باشد، و لذا معنى هر دو را در خود جمع كرده، و در نتيجه به معنى زير و رو و پراكنده شدن آمده است (نظير" بسمله" كه از" بسم" و" اللَّه" گرفته شده).
به هر حال آنچه در آيه فوق آمده شبيه چيزى است كه در سوره" زلزال" مىخوانيم وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها:" زمين ذخائر خود را خارج مىسازد"