تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٩ - صيحه رستاخيز

از تمام جهات- مخصوصا به شكلى كه در آيه آمده است ترجيح داد، بنا بر اين ترتيب فوق روى حساب ترتيب در اهميت نيست.

تعبير به" يغنيه" (او را بى‌نياز مى‌سازد) كنايه ظريفى است از اين حقيقت كه در آن روز آن قدر انسان به خود مشغول است، كه به ديگرى نمى‌پردازد و حوادث بقدرى شديد و هولناك است كه براى اشغال تمامى فكر و قلب او كافى است.

در حديثى آمده است كه بعضى از خاندان پيامبر ص از آن حضرت سؤال كردند كه آيا در روز قيامت انسان به ياد دوست صميميش مى‌افتد؟

در جواب فرمود:

ثلاثة مواطن لا يذكر (فيها) احد احدا عند الميزان حتى ينظر أ يثقل ميزانه ام يخف؟ و عند الصراط حتى ينظر ا يجوزه ام لا؟ و عند الصحف حتى ينظر بيمينه ياخذ الصحف ام بشماله؟

فهذه ثلاثة مواطن لا يذكر فيها احد حميمه و لا حبيبه و لا قريبه و لا صديقه، و لا بنيه و لا والديه و ذلك قول اللَّه تعالى:" لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ‌

" سه موقف است كه هيچكس در آنها به ياد هيچكس نمى‌افتد: اول پاى ميزان سنجش اعمال است تا ببيند آيا ميزانش سنگين است يا سبك؟ سپس بر صراط است تا ببيند آيا از آن مى‌گذرد يا نه؟ و سپس به هنگامى است كه نامه‌هاى اعمال را به دست انسانها مى‌دهند تا ببينند آن را به دست راستش مى‌دهند يا دست چپ؟ اين سه موقف است كه در آنها كسى به فكر كسى نيست،