تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤ - تفسير همه از بهر تو سر گشته و فرمانبردار

بخشيديم" متعلق به آسمان اول است و ما وراى آن شش عالم و آسمان ديگر وجود دارد كه از دسترس علم بشر بيرون است.

اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور طبقات متعدد هواى اطراف زمين باشد كه در عين رقيق بودن ظاهرى، از چنان استحكامى برخوردار است كه اين كره خاكى را از هجوم مستمر سنگهاى آسمانى حفظ مى‌كند، و به محض اينكه يكى از آنها جذب كره زمين شود بر اثر تصادم شديد با قشر هوا چنان داغ مى‌شود كه آتش مى‌گيرد، و مى‌سوزد، و خاكستر آن به طور ملايم بر زمين مى‌نشيند، و اگر اين قشر هوا نبود شهرها و آباديهاى ما شب و روز در معرض پرتاب اين سنگها قرار داشت.

بعضى از دانشمندان محاسبه كرده‌اند كه استقامت قشر هواى اطراف زمين كه بيش از يكصد كيلومتر ضخامت دارد به اندازه يك" سقف پولادين به ضخامت ده متر" است! و اين است يكى از تفسيرهاى سبع شداد [١]

*** بعد از اشاره اجمالى به آفرينش آسمانها به سراغ نعمت بزرگ آفتاب عالمتاب مى‌رود و مى‌فرمايد:" ما چراغى نورانى و حرارت‌بخش آفريديم" (وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً) [٢]" وهاج" از ماده" وهج" (بر وزن كرج) به معنى نور و حرارتى است كه از آتش صادر مى‌شود [٣] بنا بر اين ذكر اين وصف براى اين چراغ پر فروغ آسمانى‌

---

[١] در زمينه آسمانهاى هفتگانه، و تفسيرهاى آن، در جلد اول (ذيل آيه ٢٩ سوره بقره) مشروحا بحث كرده‌ايم.

[٢]" جعلنا" در اينجا به معنى" خلقنا" است و يك مفعول گرفته است.

[٣]" مفردات راغب" ماده" وهج"، در" لسان العرب" در معنى اين لغت مى‌گويد:

حرارت آفتاب و آتش از فاصله دور است.