تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٧ - تفسير انسان بايد به غذاى خود بنگرد!

سپس به شرح تفصيلى اين مواد غذايى و منابع آن پرداخته، مى‌فرمايد:

" ما آب فراوانى از آسمان فرو ريختيم" (أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا).

" صب" به معنى" فرو ريختن آب است از طرف بالا" و در اينجا منظور نزول باران است، و تعبير به" صبا" در آخر آيه براى بيان تاكيد و فراوانى اين آب مى‌باشد.

آرى آب كه مهمترين مايه حيات است همواره به مقدار فراوان به لطف پروردگار از آسمان نازل مى‌شود، و مى‌دانيم تمام نهرها، و چشمه‌ها، و قناتها، و چاههاى آب، ذخائر آبى خود را از باران مى‌گيرند، و مايه اصلى همه آنها باران است كه" اگر باران به كوهستان نبارد* به سالى دجله گردد خشك رودى".

بنا بر اين به هنگام مطالعه" مواد غذايى" قبل از هر چيز انسان به نظام بارش باران متوجه مى‌شود، كه چگونه دائما آفتاب بر سطح درياها مى‌تابد، و ابرها از آن برمى‌خيزند، و بادها آنها را بحركت در مى‌آورند، سپس به خاطر دور شدن از سطح زمين، و قرار گرفتن در منطقه سرد جوى بار ديگر تبديل به آب شده، و فرو مى‌ريزند آبى زلال و پاك و خالى از هر گونه املاح مضر و آلودگى، آن هم به صورت قطرات كوچك، يا دانه‌هاى نرم برف كه به آرامى بر زمين مى‌نشيند، و جذب زمين و گياهان و درختان مى‌شود.

بسيارى از مفسران گفته‌اند كه اين شكافتن اشاره به شكافتن زمين به وسيله جوانه‌هاى گياهان است، و به راستى اين يكى از عجائب است كه جوانه‌اى با آن همه‌