تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠ - تفسير آن زمان كه نظام جهان درهم ريزد!

بيفتد بسيارى از مفسران آن را به معنى سقوط ستارگان تفسير كرده‌اند، و اين لازمه معنى پراكندگى است.

" كواكب" جمع كوكب در لغت عرب معانى زيادى دارد از جمله: ستاره به طور اعم، و ستاره زهره به طور اخص، سفيدى كه در چشم ظاهر مى‌شود، گياهان بلند، شكوفه درختان، درخشندگى فولاد، نوجوان زيبا، شمشير، آب، رئيس يك جمعيت، و غير آن.

ولى ظاهرا معنى حقيقى آن، همان ستاره درخشنده و فروزان است، و بقيه، معانى مجازى محسوب مى‌شود كه به مناسبت شباهت با معنى اصل، در آنها استعمال شده است.

در اينكه پراكنده شدن ستارگان و انفجار كواكب آسمان و به هم ريختن نظام آنها تحت تاثير چه عواملى رخ مى‌دهد؟ آيا تعادل جاذبه و دافعه به هم مى‌خورد؟ يا يك نيروى عظيم مرموزى آن را تحت الشعاع خويش قرار مى‌دهد؟

يا انبساط تدريجى عالم كه امروز از نظر دانشمندان به اثبات رسيده به جايى مى‌رسد كه اين نتيجه را به دنبال دارد؟ هيچكس به درستى نمى‌داند، ولى همين اندازه مى‌دانيم كه هدف اعلام اين مطلب است جايى كه اين كرات عظيم آسمانى به چنين سرنوشتى دچار شوند تكليف انسان ضعيف در اين ميان معلوم است! اين همه هشدارى است به انسان در زمينه فناى اين جهان، تا آن را سراى جاويدان خود نداند، به آن دل نبندد، به خاطر آن آلوده هزاران گناه نشود.

گرچه امروز نيز تمام درياهاى روى زمين (غير از درياچه‌ها) به هم ارتباط