تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨ - اى انسان چه چيز تو را مغرور ساخته؟!

آيه فرمود: غره جهله:" جهل و نادانيش او را مغرور و غافل ساخته است"! [١] و از اينجا روشن مى‌شود هدف اين است كه با تكيه بر مساله ربوبيت و كرم خداوند غرور و غفلت انسان را درهم بشكند، آن گونه كه بعضى پنداشته‌اند كه هدف تلقين آدمى در زمينه عذر خواهى او است كه در جواب بگويد: كرمت مرا مغرور ساخت.

و نيز آنچه از" فضيل بن عياض" نقل شده كه از او سؤال كردند اگر در روز قيامت خداوند تو را به حضور طلبد و از تو بپرسد: ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ‌، در جواب چه مى‌گويى گفت: در جواب مى‌گويم: غرنى ستورك المرخاة" پرده‌هايى كه بر گناهان من افكنده بودى مرا غافل و مغرور ساخت" نيز متناسب مفهوم آيه نيست، بلكه در جهت مخالف هدف اصلى آيه قرار دارد، چرا كه هدف درهم شكستن غرور و بيدار كردن از خواب غفلت است، نه پرده جديدى بر پرده‌هاى غفلت افكندن! بنا بر اين سزاوار نيست آيه را از هدفى كه داشته منحرف سازيم، و در جهت مخالف آن نتيجه‌گيرى كنيم.

" غرك" از ماده" غرور" در اصل به معنى غفلت به هنگام بيدارى است، و به تعبير ديگر غفلت در جايى كه انسان بايد غافل نباشد، و از آنجا كه غفلت گاه سر چشمه" جسارت" و يا" خود برتر بينى" مى‌شود واژه" غرور" به اين معانى نيز تفسير شده است، و شيطان را از اين رو" غرور" (بر وزن شرور) مى‌گويند كه انسان را با وسوسه‌هاى خود فريب مى‌دهد و غافل و مغرور مى‌كند.

[١]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٤٤٩ همين حديث در" در المنثور" و" روح البيان" و" روح المعانى" و" قرطبى" ذيل آيه مورد بحث نقل شده است.