و این اقرار به این است که تا حالا من این کارهایى که کرده‌ام اشتباه بود، اقرار به این است که من جرم مرتکب شده‌ام در حضور ملت ایشان اقرار کرده است به اینکه من تا حالا آزادى را از ملت سلب کرده بودم و حالا مى‌خواهم که این آزادى را از این اشتباه دست بردارم و فهمیدم که این کار اشتباهى بوده است و مى‌خواهم دست بردارم. اقرار به این است که مجلس ملى تا حالا نبوده است و مجلس سرنیزه‌اى بوده است و من این را هم اشتباه کرده بودم، انتخابات دیگر آزاد است، آزاد مى‌شود. اقرار به این است که این قتل و غارت‌هایى که توسط مامورین من و اینهایى که از ساواک و غیره شد من به ایشان امر کردم که بکشید و بزنید، این اشتباهى بوده است و من از این به بعد این کار را نمى‌کنم. اقرار به این است که این حبس‌هایى که ما کردیم و این علما و سیاسیون و سایر طبقات را به حبس بردیم و ده سال، پانزده سال، کمتر، بیشتر اینها در حبس بوده‌اند، این یک اشتباهى بوده است که خوب بود نشود ولى خوب، شد لکن دیگر تکرار نمى‌شود و ما از این به بعد از این کارها نمى‌کنیم . شما هم بیائید دست بردارید و من همان سلطان باشم و شما رعیت باشید، شما آرام باشید که من یک سلطنت آرامى، دلخواهى بکنم و من هم قول مى‌دهم و التزام مى‌دهم و ضمانت مى‌دهم که دیگر از این کارها نکنم. این آن دستى است که توبه نامه را دارد.

کشتار مردم، همزمان با توبه نامه

قرار این بود که ایشان بیایند در محضر ملت و این حرف‌ها را بزنند، دنبال او نخست وزیر هم همین حرف‌ها را تکرار کرده بود و هر دو مى‌گفتند که اى ملت بیائید (به طبقات ملت که قیام کرده‌اند) بیائید همه‌مان به فکر ایران باشیم، در اندیشه ایران باشیم، بیایید دست از این کارها بردارید که ما همه در اندیشه ایران باشیم. این آن دست توبه‌اى است که در یک دستش توبه نامه بود، مصادف با همین توبه نامه یک دست دیگرى هم بلند کرد و با شدت شروع کردند به آدمکشى، با شدت هر چه تمامتر الان در ایران مشغولند، همین حالا، الان. ماامروز صبح از قم‌اطلاع داریم که گفتند تا کنون قم اینطور نبوده است، اینگونه انقلابى که امروز در قم هست وآتش گرفته است و آتش سوزى و تفنگ و فساد، آن کسى که تلفن کرده بود به اینجا گفته بود که قم تا کنون یک همچنین چیزى به خودش ندیده بود من حالا دیگراطلاع از جاهاى دیگر ندارم لکن اینطور هست مساله، زنجان هم که مى‌گویند همین مسائل هست و شدت دارد.

ملت فریب توبه شاه را نخواهد خورد

این یک دست را اینطور گرفته است، وقتى آنجا نگاه مى‌شود (آقا استغفرالله من توبه کردم، غلط کردم) یک دست را هم اینطور گرفته، شمشیر را دارد مى‌زند به سر و کله مردم. خوب مردم باور کنند؟ اگر باز دنبال این مطلب نظامى نبود در کار و حکومت نظامى نبود و مثلاً -یک- به خیال‌