نفت بى نهایت اسراف مى‌کند بدون آنکه به بحران عظیم و خطرناک آینده جهان به هنگام پایان یافتن این ماده حیاتى بیاندیشد. بحرانى که از یک سو کشورهاى تولید کننده نفت که پس از پایان این منابع عظیم، قدرت خرید خود را از دست مى‌دهند و از سوئى سایر کشورها نیز ناچار خواهند شد بهاى غیرقابل تحملى براى انرژى لازم بپردازند. بنابر این مساله نفت، تنها مسأله قیمت آن نیست که هم اکنون غیر عادلانه است، مسأله این است که باید به نفت نقش بایسته و حساب شده در اقتصاد کشورها و به طریق اولى کشورهاى نفتخیز داد و به اقتصاد کشور قابلیت رشد واقعى بخشید و نه رشد کاذب. ما سیاست نفتى خود را بر این اساس تنظیم خواهیم کرد. در این صورت است که مى‌توانیم به عنوان طرف مساوى درباره قیمت نفت و فرآورده‌هاى آن و قیمت کالاهائى که مى‌خریم، به آنچه عدل است عمل نمائیم.

سؤال: به نظر شما روابط آینده‌تان با روسیه شوروى، کشورهاى عضو پیمان ورشو و چین کمونیست چگونه است؟ روابط کنونى این کشورها با ایران ممکن است خیلى سرد توصیف شود.

جواب: در حال حاضر روسیه شوروى و چین هر دو خود را با حمایت از شاه در صف مخالفین ملت ایران قرار داده‌اند. در آینده، سیاست خارجى ما بر مبناى اصل حفظ آزادى و استقلال کشور و احترام متقابل خواهد بود. آنها با رعایت این اصل باید تصمیم بگیرند.

سؤال: شما براى ایران چه اهمیتى را در خلیج فارس و اقیانوس هند قائل هستید؟

جواب: اهمیت استراتژیکى منطقه غیر از اهمیتى است که براى کسانى که چشم طمع به منطقه دوخته اند، دارد. ما بر اساس حفظ آزادى و استقلال بدون قبول نقش ژاندارمى، با سایر مردم منطقه امنیت آن را حفظ خواهیم کرد و مانع نفوذ ابرقدرت‌ها خواهیم شد.

سؤال: روابط شما با برادران عرب مسلمان چگونه خواهد بود؟ این روابط در حال حاضر تا حدودى محدود است.

جواب: روابط ما برادرانه است که منشا آن از مذهبمان است و تاریخ و فرهنگمان نیز مشترک است. ما همیشه مشکلات یکدیگر را مى‌فهمیم و دشمنانمان نیز مشترک هستند.

سؤال: در حال حاضر ممکن است ایران را در مناقشات خاور میانه طرفدار اسرائیل نامید، چه اصلاحاتى را پیشنهاد مى‌کنید؟