که یک کسى که مدعى سلطنت هست و دیروز آنطور فریاد مى‌زد و براى خودش مدیحه خوانى مى‌کرد و روزنامه‌ها را واداشته بودند و رادیو و هر چه هر کس مى‌گفت جزشان ایشان نبود، حالا متوسل بشود به کولى‌ها که در زیر پناه چماق کولى‌ها خودش را نجات بدهد، متوسل بشود به مثلاً کسانى که از اشرار بودند و آنها را اجیر کند که نجاتش بدهند از دست این ملت و نجات هم نمى‌دهند آنها، نه نجات آنها مى‌دهند، نه ملت دیگر به این حرف‌ها اعتنا مى‌کند.

اداى حق الناس و جبران خیانت‌هاى گذشته شرط پذیرش توبه شاه‌

فرق ایشان با فرعون این است که فرعون مى‌گفت توبه کردم، دیگر در آن حالى که مى‌گفت توبه کردم شمشیر را نکشیده بود به جان مردم. ایشان مى‌گوید، خودش وقتى خطابه مى‌خواند، خطابه مى‌خواند که: اى علما! اى مردم! من اشتباه کردم، حالا دیگر از این اشتباه گذشتم و برگشتم. از آن طرف هم اینطور تشبثات را، حکومت نظامى مى‌گذارد همه‌اش برخلاف قواعد، برخلاف قوانین همه‌اش برخلاف. از آن طرف هم مامور مى‌کند، چیزهارا، ارتش را به اینکه بریزند به جان مردم و دیگران را، عشایر را مثلاً، بعضى از عشایر را البته عشایر خیلى گوش نمى‌دهند به حرف اینها، عده‌اى‌شان هم رفتند پیش علما و گفتند ما حاضریم براى موافقت کردن با شما. حالا دیگر مست آمدى و توبه مى‌کنى آنهم اینجور توبه؟! بعد از بیست و چند سال جنایت، بعد از بیست و چند سال خیانت به یک ملتى - به یک - به اسلام، حالا هم جبران نکرده، خیانت‌ها سر جایش باقى، جنایت‌ها سر جایش باقى، حالا آمدى در مقابل علما ایستادى مى‌گوئى که من توبه کردم! از توبه فرعون این بدتر است. جبران باید بکنى این چیزها را. اگر توانستى همه این جنایات بیست و چند سال را جبران بکنى، آنقدرى که به جیب آمریکا ریختى برگردانى این پایگاه‌هایى که براى آمریکا در مملکت ما درست کردى، اینها را خراب کنى و برگردانى، آنهمه که آدم کشتى، اینها را زنده بکنى، آنوقت بگوئى که من توبه کردم. اما با اینکه جنایات را تو کردى و این جنایات ثبت هست در تاریخ، همه ماها دیدیم که تو چه کردى و با این ملت دارى چه مى‌کنى و چه کردى. آن مردیکه مى‌گویند در رادیو و تلویزیون گفته است که من خواهم همه را کشت، مى‌گویند همچنین کلمه‌اى هم گفته. اینطور آدم است ولى موفق نخواهند شد انشاءالله.

یک آدمى که یک روز مى‌گوید به علما که اینها را مثل حیوانات نجس ازشان اجتناب کنید، به روحانیون اینطور گفت: مثل حیوان نجس از اینها اجتناب کنید. یک روز گفت که اینها مثل یک کرم‌هائى مى‌مانند که در نجاست مى‌لولند، یک روز هم مى‌آید مى‌ایستد مى‌گوید مراجع عظام و آیات عظام و مراجع کذا، علماى اعلام، آن دستش هم چماق! چطور باور کند کسى از تو این حرف‌ها را؟ که لااقل اگر در پیشگاه ملت، در پیشگاه علماى ملت، تو توبه مى‌خواهى بکنى لااقل یک توبه ظاهر الصلاحى بکن. تو عقلت اینقدر نمى‌رسد که این توبه را هیچ بچه‌اى قبول نمى‌تواند بکند! خوب لااقل توبه مى‌خواهى بکنى خوب بگو که من توبه کردم، برو کنار یا فرض کن لااقل بدنت را نجات بده‌