از یک طرف گرفتارى ملت ایران تقریباً به اوجش رسیده است، حکومت نظامى، دولت نظامى، در تمام خیابان‌ها آنطور که گفته‌اند توپ و تانک مستقر است، مقابل همه مساجد لوله توپها قراول مى‌روند و مردم را در مضیقه قرار دادند، در مضیقه ارزاق قرار دادند، حتى بعضى گفته‌اند که در مضیقه آب هم هستند، من نمى‌دانم صحیح است یا نه. با همه قوا شاه دارد با مردم مبارزه مى‌کند، تقریباً مبارزه به اوجش رسیده و از طرفى شاه هم سقوطش نزدیک شده است براى اینکه تقریباً این تیر آخرى است که اینها در ترکش داشتند و قبلا" هم این معنا حدس زده مى‌شد که اینها بفهمند که اثرى ندارد این کارها براى اینکه دولت نظامى هم غیر از آن نظامى که سابق بود نیست، خوب همان نظام است و همان نظامى است و بر فرض اینکه حالا این دولت هم یک قدرى شقى‌تر و شدیدتر باشد لکن با این سرنیزه‌ها نمى‌شود آرام کرد ملت را، با سرکوبى نمیشود راضى کرد مردم را. اینها دنبال این هستند که راضى کنند مردم را، آرام کنند مردم را. مگر امکان دارد که به زور راضى بکنند کسى را؟ یا با سرنیزه آرام کنند؟ با سرنیزه موقتاً میتوانند سرکوبى کنند که مثلاً موقتاً صدایى در نیاید لکن فایده ندارد. بر فرض اینکه صداها در نیاید، اعتصابات را چه مى‌کنند؟ الان ایران به شکل تعطیل درآمده یعنى در همه چیز الان اعتصاب هست، با سرنیزه مى‌توانند که مردم را، همه را سرکار ببرند و همه چرخ‌ها را راه بیندازند؟! اینها دیگر شکست خورده‌اند. این دولت نظامى از اول معلوم بود شکست خورده است لکن حالا همه فهمیدند که شکست خورده است. حالا دارند با تفنگ و مسلسل و اینها مى‌خواهند مردم را آرام کنند اعتصابات را مثلاً بشکنند، این امکان ندارد.

تا دست اجانب دخیل در امور کشور است از آرامش خبرى نخواهد بود

ما که مى‌گوئیم شاه تا نرود آرامش براى مردم پیدا نمى‌شود، ما مطالعه اوضاع ایران را کرده‌ایم. کارهائى که شاه براى خارجى‌ها کرده و به نفع خارجى‌ها کرده است، خوب مطالعه شده است این مسائل، معلوم است که دیگر نمى‌شود با این حرف‌ها کار را درست کرد. حالا این تیر آخرى را هم