صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٤٧

مى‌دانى؟ جز این است که مى‌خواهى اغفال کنى؟ خوب کى را اغفال کنى؟ اهل مملکت خود ما را اغفال کنى؟ خوب، مملکت ما مى‌دانند که الان آرامشى در کار نیست، مى‌دانند که استقلالى ما نداریم.

کارتر فریادهاى آزادیخواهى رابه اراذل و اوباش نسبت مى‌دهد

یک روز مى‌گوید که یک آزادى تندى!! به مردم دادند و از این جهت که آزادى تند است، مردم به هیاهو در آمدند. من نمى‌دانم آدم چطور جواب این حرف‌ها را بدهد، خوب اگر یک آدم عادى بود، آدم مى‌گفت خوب نامربوط گفته ولش کن، اما یک کسى است که خواهد با این حرف‌ها تبلیغ کند، مى‌خواهد بااین حرف‌ها حکومت شاه را حفظ بکند - اگر ایشان هم - بعد دنبالش آن حرفى که هر انسانى را، هر انسانى را ناراحت مى‌کند که یک آدم یک سر و دوگوشى که هوشش سرجایش است، باز دیوانه نشده است، مى‌گوید که ما نمى‌توانیم ببینیم که اراذل پست این سلطنت را ساقط بکنند!! سى و پنج میلیون جمعیت مسلم که ایستاده‌اند و میگویند که ما مى‌خواهیم آزاد باشیم، ما خواهیم مستقل باشیم. آزادى و استقلال طلبى، اراذلى و پستى است؟! شما که مى‌گوئید که آزاد کردند شما را و شما به واسطه آزادى! یک همچو حرفى میزنید، مردم ایران آزاد هستند؟! مطبوعات ایران الان آزاد است؟! پس چرا تعطیل است مطبوعات؟ اگر اینها آزادند چرا براى این که سانسور نباشد، الان همه مطبوعات ایران تعطیل است؟ مخابرات ایران چرا تعطیل است؟ همه چیز ایران الان تعطیل است، هر اداره‌اى که بروید تعطیل است، خوب چرا؟ چرا مطبوعات ایران الان تعطیل است؟ خوب این را از آقاى کارتر بپرسیم که چرا مطبوعات ایران الان تعطیل است. مطبوعات ایران هم به واسطه اینکه یک مردم اراذل پستى هستند تعطیل کردند؟! و چاپخانه‌ها هم هیچ روزنامه‌اى را طبع نمى‌کنند تا سانسور هست؟ یا سانسور و اختناق و کارهائى که خلاف انسانیت است در آنجا دارد انجام مى‌شود و مردم بر خلاف این قیام کرده‌اند. مردم مى‌خواهند که انسان باشند، مردم ایران مى‌خواهند آدم باشند، انسان باشند نه اینکه تحت نظارت یک اشخاصى که هیچ چیز ندارند. آن وقت یک مردمى که قیام کرده‌اند و بچه‌هایشان را و جوان‌هایشان را دارند فدا مى‌کنند براى آزادى، براى استقلال، براى اسلام، براى حکومت عدل، اینها اراذل و پست هستند در منطق شما؟!

در منطق کارتر قتل و غارت حقوق بشر، امرى ضرورى براى نجات ایران است!!

اصلاً یک وقت عرض کردم که الفاظ از معانى خودش تهى است. این عصر ما یک عصرى است که الفاظ گفته مى‌شود، لکن معنا آن معنا را نمى‌دهد.ایشان مى‌گوید که ایران آزاد است، زیاد آزاد است! در همین حرفش هم گفته است من خوشحالیم از اینکه شاه آزادى به مردم داده است! شماخوشحالید که، این آزادى است که به ما داده؟! الفاظ را گویند، اما معنا ندارد این الفاظ، الفاظ بى‌معنى مى‌گویند. آزادى یا معنایش به معناى اختناق است (ایشان آزادى را مى‌گوید و مرادش اختناق‌